چگونه با کودکان رفتار کنیم26 راه حل برای حل مشکلاتی که والدین در برقرار ی ارتباط دارند

چگونه با کودکان رفتار کنیم26 راه حل برای حل مشکلاتی که والدین در برقرار ی ارتباط دارند

فرزندان آئینه اعمال ما والدین می باشند و اگر با کلام و رفتار سنجیده و از قلب و احساسمان همانند کودکان با فرزندانمان صحبت نمائیم ، مسلماً فرزندانمان آن خواهند شد که ما هستیم. قلب کودکان

چگونه با کودکان رفتار کنیم

چگونه با کودکان رفتار کنیم

                      

فرزندان آئینه اعمال ما والدین می باشند و اگر با کلام و رفتار سنجیده و از قلب و احساسمان همانند کودکان با فرزندانمان صحبت نمائیم ، مسلماً فرزندانمان آن خواهند شد که ما هستیم. قلب کودکان از جسمشان بزرگتر است . ولی بعضی  والدین قلبشان از جسمشان کوچکتر است .

پس بیائید با رعایت موارد زیر ارتباط با فرزندانمان را  ، راحتر نمائیم

-    رفتار شایسته فرزندتان را تحسین کنید نه شخصیت او را .

-    با نادیده گرفتن برخی رفتارها به طور حساب شده و مداوم ، این گونه رفتارها ترک می شوند .

-    رفتارهای مطلوب را تقویت کنید .

-    همیشه به قولتان عمل کنید .

-    برای اصلاح رفتار به فرزندتان فرصت بدهید .

-    صبح جای غرغر کردن ، با بچه ها نیست . بگذارید سرشار از شادی و نشط به مدرسه بروند .

-    برنامه های تماشا کردن تلویزیون در خانه را با هم فکری فرزندتان سازماندهی کنید .

-    فرزندان را در تماشای تلویزیون همراه کنید و در رابطه با نقاط قوت و ضعف آن موضوع گفتگو کنید .

-    بازیهای کامپیوتری را محدود کنید .

-    به آنچه می گویید عمل کنید .

-    نظارت غیر مستقیم داشته باشید .

-    حس کنجکاوی را در فرزندان تقویت نمائید .

-    احساس استقلال را در فرزندان تقویت کنید .

-    بد اخلاقی های فرزندان را علت یابی کنید .

-    به بد اخلاقی ها پاداش ندهید .

-    نگذارید با بد اخلاقی بله یا خیر شما را تغییر دهند .

-    از عواملی که باعث بروز بد اخلاقی می شوند خودداری نمائید .

-    اگر فرزندتان دروغ گفت بدانید که این ما بوده ایم که او را در این راه قرار داده ایم .

-    حس نیت و راست گویی را در فرزندان تقویت نمائیم .

-    از انتظارات مدیر و معلمان فرزندتان آگاه باشید .

-    در طی زمان امتحانات محیط خانه را آرام و استرسها را دور نمائید .

-    با همکاری فرزندانتان برنامه مطالعه و تکالیف را بنویسید .

-    درس خواندن فرزندان را تقویت نمائید .

-    به تلاش فرزندان پاداش دهید نه به نمره آنها.

-    مهارتهای مطالعه را به فرزندانتان بیاموزید ( مرور، طرح سوال ، خواندن ، خلاصه نمودن ، دوره کردن )

-    بایدها و نبایدها را حذف کنید .

-    فرزندان را باهم یا با دیگران مقایسه ننمائید .

-    به جای نصیحت و پند و اندرز رفتارهای شایسته خود و فرزندان را تقویت نمائید .

-   فرزندانمان را نه به دلیل قابلیتشان ، بلکه به خاطر خودشان دوست داشته باشیم.


                        بگذارید فرزندتان انتقاد را از شما شروع کند.

پدر خطاب به فرزند :

پس کی میخوای آدم بشی ؟

چرا موهایت را ...

تا کی بگم که نباید

بطور کلی این کار را نکن ، این کار را بکن و....

امروز هر یک از ما اگر خودمان را ارزیابی کنیم متوجه می شویم که هر روز به نحوی این گونه از فرزندانمان انتقاد می کنیم در حالیکه متوجه نیستیم اثرات سوء این انتقاد در آینده چه پیامدهایی به همراه خواهد داشت . در این گونه مواقع ، عیب جوئیها ، نق زدن نها ، تحقیر نمودن ها ، اهمیت ندادن های شما و ... موجب عدم شکل گیری شخصیت واقعی خوب کودک ، نوجوان و یا جوان خواهد شد دلایل مختلفی وجود دارد که باعث می شود والدین به صورت آگاهانه یا ناخود آگاهانه دست به چنین انتقادهایی بزنند

که از جمله آنها می توان به موارد زیر اشاره کرد :

1-    حفظ وجهه در میان دیگران
2-    شخصیت شکل گرفته والدینی که خود دائم مورد انتقاد بوده اند 
3-    برون ریزی مسائلی که والدین نتوانسته اند حل نمایند .
4-    خود را مطرح نمودن و پر نمودن چالشهای دیگر زندگی 
5-    عدم عزت نفس

حال ببینیم انتقاد مخرب چه تاثیری در آینده فرزندان ما خواهد داشت :

1-    دوری جستن از والدین یا شخص انتقاد کننده 
2-    تقویت شیوه انتقادی در کودک ( الگوی رفتاری )
3-    ایجاد افسردگی ، اضطراب و در نهایت کاهش عملکرد اجتماعی 
4-    کاهش روابط عاطفی در بین اعضای خانواده 
5-    کاهش اعتماد به نفس در کودک ( که بعضاً منجر به افت درسی فرزند ما می شود)

با توجه به موارد مزبور شاید این سوال در ذهن شما ایجاد شود که : ای بابا پس ما هیچ چیز نگوئیم ؟
نه اینگونه نیست ما اعتقاد داریم شیوه ابراز انتقاد از خود انتقاد مهم تر است .اگر موارد زیر را در نظر بگیریم مسلماً موفق خواهیم شد :

1-    ایجاد الگوی رفتاری ( از خودمان )
2-    استفاده از دیگران ( روانشناس ، فرد مطلع دیگری غیر از والدین یا خواهر و برادر )
3-    تعویض نقش ( به شرطی که برای فرزند اضطراب ایجاد نکند )
4-    با اخلاق خوب و زبان خوش فرزند را ترغیب کنیم ( فکری کن که بتوانی تکالیف را انجام دهی )
فرزند : راستش نمی دانم 
پدر : من هم نمی دانم . اما شاید با هم فکری هم بتوانیم چاره ای بیندیشیم .
5-    حضور فعال در روند انتقاد

قبل از هر گونه انتقاد به فرزندانمان بهتر است نکات ظریف زیر را در نظر داشته باشیم :

1- تعریف و تشویق نکات مثبت فرزندمان 2-صمیمانه حرف زدن 3-حفظ شخصیت 4-ارزش بخشیدن به احساسات فرزندمان 5-عواقب کار را ذکر نمودن 6- دوری از نصیحت و پند 7-انتقاد اگر با شوخی و طنز باشد بهتر است تا با غرور و کنایه 
8- و مهمتر از همه اینکه بگذارید فرزندتان فرهنگ انتقاد را از شما شروع کند و به آن خوب گوش دهید ، علاقمندی نشان میدهد راه حل از او بخواهید و تشکر کنید . پس بیائید یک شب در هفته را در فضای خوب خانواده دور هم جمع شویم و بگذاریم که فرزندانمان با ما از روی صمیمیت مشکلاتشان را بگویند و شما با ارائه راه حل ها فرزندانتان را یاری کنید و از راه حل های فرزندان نیز استقبال نمائید .

                                     از سرزنش کردن و دستور دادن به فرزندانمان بپرهیزیم.


*مهمترین اصل در ارتباط با فرزندانمان درک احساسات آنهاست.

اهمیت تربیت کودک با توجه به سرنوشت او از مسائلی است که قرآن بر آن بسیار تأکید کرده است و از آن جمله آیات شریفه زیر مصداق بارزی بر این ادعاست :

یا ایها الذین آمنوا قوا انفسکم و اهلیکم ناراً و قودها الناس و الحجاره 
یعنی ای افرادی که ایمان آورده اید شما باید هم خودتان و هم زن و بچه تان را از آتش جهنم نجات بدهید ( تحریم 5)

یا در جائی دیگر :

ورشکسته آشکار در روز قیامت آن است که باید برای خاطر اولاد به جهنم برود .    

پیغمبر فرمودند آن پدر و مادری که در ادب اولادش بی تفاوت باشد من از آنها بیزارم و آنها هم از من بیزارند .

 در روایت است اولادی که صحیح تربیت شود در روز قیامت در بهشت می گوید خدایا پدر و مادر مرا جزای خیر بده که مرا اینچنین تربیت کرده اند . با همین دعا  پدر و مادر بهشتی می شوند و البته عکس آن نیز صادق است.

حق پدر و مادر بر اولاد سنگین است همان گونه که حق اولاد نیز بر پدر و مادر.در بعضی از موارد، بسیاری از والدین اگر چه سر گرم کسب علم واجتهاد هم هستند از فرزندان خود غافل مانده و متاسفانه درس زندگی ( ادب ، سخاوت ، ایمان ، ایثار ، اخلاق و...)  را به فرزندان خود نیاموخته اند، اینان از اینکه همنشین فرندشان کیست ؟ورع او کجاست ؟و.. غافل مانده اند ؟        

پس بیائید از ابتدای زندگی مشترکمان با فراگیری روشهای صحیح تربیتی ، فرزند صالح تربیت کنیم.

 مهمترین اصل در ارتباط با فرزندمان :

 * درک احساسات کودک است

* خوب گوش دهید ( با آرامش )

* عکس العمل به احساسات ( آه ، وای ، و...)

* پرهیز از پند و اندرز

* انکار احساسات نکنید

* بیان احساسات

از موارد زیر بپرهیزیم:

اتهام زدن و سرزنش کردن : ( عیب تو این است که گوش نمی کنی باز هم این کار را کردی ؟)

واکنش کودک :(تو دلم بهش فوش میدم .بهش دروغ میگم)

بد و بیراه گفتن : ای دست و پا چلفتی ! این چه طریق شانه کردن است؟ مثل جنگل شدی !)

واکنش کودک: ( دوباره شروع شد ، من ازش متنفرم)

              
 26 دستورالعمل برای یک زندگی خوب

نکات مثبت یکدیگر را تقویت نمائیم.

از به رخ کشیدن نکات منفی پرهیز کنیم .

دقت داشته باشیم که انتقاد ما به شخصیت و احساسات طرف مقابل لطمه نزند .

به احساسات یکدیگر اهمیت بدهیم .

خوب به یکدیگر گوش دهیم .

در هنگام گوش دادن در اندیشه جواب دادن نباشیم .

از سرزنش و اتهام زدن دوری گزینیم .

از بد و بیراه گفتن دوری کنیم .

سعی کنیم به جای کاربرد عبارات حتماً ، باید ، فقط و فقط و... از کلمات بهتر است ، فکر میکنم ، آیا دوست داری ، اگر اجازه بدهی و... استفاده نمائیم .

حتی المقدور از نصیحت و اندرز مستقیم دوری نموده و بیشتر از تجربیات خود صحبت کنیم .

هیچ موقع همسر ، فرزند ، دوست ، همکار ، برادر و خواهر خود را با دیگران مقایسه نکنیم ، دقت داشته باشیم هر انسانی شخصیت و هویتی مختص به خود دارد .

از پیشگویی ، پیشداوری و ذهن خوانی دوری گزینیم .

حداقل یک شب در هفته را در کنار یکدیگر بنشینیم و با بیان مسائل زندگی از همدیگر کمک فکری بگیریم .

به هیچ وجه مشغولیات ذهنی محیط کار را به خانه منتقل نکنیم .

ساعات خاصی از روز را صرف فرزندمان بکنیم .

اگر موقع ترک منزل اعضای خانواده خواب بودند ، یا حضور نداشتند از طریق نوشتن ...عزیزم خواب بودی نتوانستم با تو صحبت کنم . می خواستم نظرات را در رابطه با فلان مسئله بدانم .دوست دارم ساعت x با تو پارک برویم . خوشحال می شوم تلفنی به محل کارم خبر دهی .

روزهای تعطیل را سعی نمائیم تماماً در اختیار خانواده و در جمع کانون گرم خانواده باشیم.

از آوردن نامه ها و طرح دیگر اشتغالات اداری در خانه خودداری نمائیم .

بیشتر به فرزندتان و همسرتان توجه نمائید تا به وسائل ارتباط جمعی.

حتی المقدور فرزندانمان را با محیط و نوع کارمان آشنا کنیم .

جو گفتگو و مفاهمه را در کانون گرم خانواده برقرار کنیم و در موقعیت های مناسب ، انتظاراتمان را از یکدیگر بیان نمائیم . در این صورت همه خواهیم دانست که در برابر هم چه رفتارهایی باید داشته باشیم .

با فرزندانتان دوست باشید و بعضی مواقع همانند او فکر کنید.

وظیفه خو در رابطه با فرزند همجنس خود را به طرف مقابل واگذار ننمائیم .

از اختلاف سلیقه های منفی دوری کنیم ( چرا که روابط را ناسالم می کند )

به نیازهای جدید فرزندانمان اهمیت دهیم.

منبع:farabi.mui.ac.ir/

نظرات بییندگان :