چرا آهنگ حرام است

چرا آهنگ حرام است

بعضي از دانشمندان گفته ‏اند موسيقي به ويژه آهنگ‏هاي تند و حساس، تحريکاتي در اعصاب سمپاتيک و پاراسمپاتيک به وجود مي‏آورد که در نتيجه تعادل اعصاب به هم مي‏خورد و انسان دچار ضعف اعصاب مي‏گردد.

اما دلیل حرام بودن برخی موسیقی ها 

چرا آهنگ حرام است



موسيقي موضوعي نيست که بتوان به سادگي در مورد آن قضاوت نمود، تأثير موسيقي بر روح و روان انسان بسيار گسترده و حتي بعضاً ناشناخته است و انواع مختلف موسيقي‏ها، در روح و روان انسان، آثار بسيار متفاوتي ايجاد مي‏کنند. به همين خاطر نظر دانشمندان در مورد آنها، مختلف است. 
بعضي از دانشمندان گفته ‏اند موسيقي به ويژه آهنگ‏هاي تند و حساس، تحريکاتي در اعصاب سمپاتيک و پاراسمپاتيک به وجود مي‏آورد که در نتيجه تعادل اعصاب به هم مي‏خورد و انسان دچار ضعف اعصاب مي‏گردد. ضعف اعصاب امراض ديگري (از قبيل اختلال حواس، پريشاني، جنون، مشکل شنوايي و نابينايي، سل و غيره) به وجود مي‏آورد. به علاوه موسيقي به سبب ايجاد هيجانات روحي و مغزي گاهي به حمله و خفقان قلبي منجر مي‏شود و باعث سکته و مرگ ناگهاني مي‏گردد. 
غير از ضررها ضررهاي اقتصادي نيز به واسطه موسيقي بر انسان و بر جامعه تحميل مي‏شود. هزينه ‏هاي سنگيني که امروزه خرج مجالس موسيقي و شهوتراني مي‏شود، ضربه‏ هاي جبران ناپذيري به اقتصاد جامعه مي‏زند و در عوض آن هيچ نفع چشمگيري به جامعه نمي‏رساند.
ضررهاي اخلاقي مهم‏ترين ضررهاي موسيقي‏هاي تند است. اگر گناهان و آلودگي‏هايي را که در مجالس موسيقي انجام مي‏شود، به حساب آوريم، مي‏فهميم که موسيقي چه سهم بزرگي در به وجود آوردن ناپسندي‏ها و پليدي‏ها دارد. 
موسيقي با نغمه ‏هاي به ظاهر دلرباي خود، لطمه ‏هاي وحشيانه‏اي به اخلاق و دين و فضيلت مي‏زند. موسيقي مخصوصاً در محافل مختلط و به ويژه اگر خواننده زن باشد، جز شهوت‏ران و وقت کشي چيزي نصيب انسان نمي‏کند، در نتيجه مفاهيم مقدسي چون مروت، حيا، عفت، امانت‏داري، برادري، کوشش و فعاليت به فراموشي سپرده مي‏شود. 
گوش دادن مفرط به موسيقي انسان را از خدا غافل و دور مي‏سازد و باعث جدايي انسان از معنويت و حتي جبهه‏گيري در برابر مذهب و متدينان مي‏شود. 
امام صادق(ع) فرمود: الغنا يورث النفاق؛ غنا باعث نفاق مي‏شود". پيامبر(ص) فرمود: "غنا و موسيقي در قلب، نفاق مي‏کارد، همان طور که در زميني به واسطه آب سبزي روييده مي‏شود".

باز فرمود: "خداوند مرا مبعوث کرد تا رحمت براي عالميان باشم و معازف و مزامير (الات موسيقي و قمار) و امور جاهليت را نابود سازم".
اگر موسيقي مطرب و شهوت‏زا و هیجان ‏انگيز باشد و انسان را به وادي شهوت‏راني بکشاند، حرام است. البته اگر مطرب نباشد و فقط صداي مطلوبي باشد و در انسان ايجاد هيجان و حرارت شهوي نکند حرام نيست. اگر برخي از دانشمندان گفته‏اند که موسيقي غذاي روح است يا باعث شادي مي‏شود، مرادشان همين نوع موسيقي است که مفسده‏اي نداشته باشد.
اسلام مخالف شادي و شادماني نيست و تفريحات سالم جزء برنامه ‏هاي يک مسلمان است، به همين خاطر گوش دادن به موسيقي آرام و مطلوب در حد محدود در بعضي اوقات خوب و پسنديده و شايد لازم باشد. اما بايد دانست شادي و شادماني تنها در گوش دادن به موسيقي منحصر نمي‏شود. ثانياً درست است که موسيقي شادي آفرين است؛ اما گاهي ضررهاي آن بيشتر از شادي لحظه‏اي آن است، عادت به اين گونه موسيقي‏ها در انسان ايجاد غفلت و سستي نموده و او را از خدا دور مي‏سازد. 
و از نماز و عبادت و مسجد و راز و نياز خدا باز مي‏دارد و بهترين ساعات عمر انسان را که ايام جواني است از بين مي‏برد.
جوانان بايد با علوم و فنون مختلف آشنا باشند و با کار و تلاش و سازندگي، خود و جامعه را رو به تکامل ببرند. شادي‏هاي زودگذر و لحظه‏اي چه دردي از فرد و جامعه برطرف مي‏نمايد و چه مشکلي را حل مي‏کند؟

نظرات بییندگان :