همه چیز در مورد تریکوموناس واژینالیس و درمان آن

همه چیز در مورد  تریکوموناس واژینالیس  و درمان آن

اکثر مردان مبتلا بدون علامت هستند، اگرچه بعضی مردان گهگاهی خارش داخل آلت، ترشح خفیف یا سوزش بعد از ادرار را تجربه می کنند. علائم عفونت در زنان شامل ترشح کف آلود سبز یا زردرنگ بدبو است.

درمان تریکوموناس واژینالیس 

درمان تریکوموناس واژینالیس

تریکوموناس چیست؟
تریکوموناس یک بیماری منتقله از راه جنسی شایع است که در هر دو جنس دیده می شود اگرچه علائم آن در خانمها شایعتر است.

شیوع تریکوموناس چقدر است؟
تریکوموناس شایعترین بیماری منتقله از راه جنسی و قابل درمان در خانمهای جوان فعال از نظر جنسی می باشد.

چگونه افراد به تریکوموناس مبتلا می شوند؟
این بیماری توسط یک انگل به نام تریکوموناس واژینالیس ایجاد می شود. شایعترین محل عفونت در زنان، واژن و در مردان، مجرای ادراری می باشد. این انگل در اثر تماس جنسی از فرد مبتلا منتقل می شود.
علائم و نشانه های تریکوموناس چیست؟
اکثر مردان مبتلا بدون علامت هستند، اگرچه بعضی مردان گهگاهی خارش داخل آلت، ترشح خفیف یا سوزش بعد از ادرار را تجربه می کنند. علائم عفونت در زنان شامل ترشحات سبز  کف آلود  یا ترشحات زردرنگ بدبو است. این عفونت می تواند منجر به احساس ناراحتی حین مقاربت و ادرار کردن شود. در موارد نادر، درد در ناحیه زیرین شکم وجود دارد. علائم معمولاً در زنان بین 28-5 روز بعد از مواجهه با انگل رخ  می دهد.

تریکوموناس واژینالیس Trichomonas Vaginalis
مرفولوژی:
این تک یاخته فقط به یک فرم دیده می شود و آن هم فرم ترفوزوئیتی است.
گلابی شکل است.قسمت قدامی آن پهن است.دارای دهان سلولی (سیتوستوم) و جسم اکسوتیل است به طوری که قسمتی از آن از انتهای انگل خارج می شود.دارای هسته با کاریوزوم بزرگ است.در قسمت قدام دارای 4 تاژک آزاد و تاژک پنجم که چسبیده به بدم تک یاخته است بطوری که 3/2 طول بدن تک یاخته را طی می کند و ایجاد پرده مواج می کند.

انتشار:
این انگل انتشار جهانی دارد ولی آلودگی به این انگل در کشورهایی که بی بند وباری رواج دارد بیشتر است.

محل استقرار:
محل استقرار این انگل در مجاری ادراری آقایان و واژن خانم ها است.

راه آلودگی :
مهمترین راه آلودگی به این انگل مقاربت جنسی است اما استفاده از توالت های فرنگی آلوده،استفاده ار لباسهای زیر مرطوب افراد آلوده و شنا کردن در استخرهای آلوده می باشد.

بیماریزایی و علائم:
این انگل در مجاری ادراری و تناسلی از طریق تقسیم ساده دوتایی در محور طولی تکثیر پیدا می کند و به مخاط این اعضا حمله ور می شود و ممکن است علائمی را به شرح زیر ایجاد کند:
در خانمها:باعث تورم، التهاب، قرمزی، درد،سوزش و خارش همراه با ترشح کف آلود که ابتدا سفید و بعد به خاطر توام شدن با سایر باکتریها زرد و چرکی می شود.ضمنا از هر 7 نفر آلوده تنها یکی ممکن است علامت را نشان دهد.پس آلودگی خیلی بیشتر از مواقعی است که علامت را ببینیم.
در آقایان:علائم خیلی خفیف است و بیشتر وقتها ممکن است علامتی وجود نداشته باشد به همین دلیل در انتقال بیماری نقش مهمتری دارند و نقش حامل سالم یا Carrier را ایفا بکنند.اما در مواقعی که آلودگی شدید است ممکن است تورم و التهاب مجاری ادراری ایجاد شود که باعث درد در هنگام دفع ادرار شود.از طرف دیگر ممکن است انگل به غده پروستات وارد شود و در آنجا باعث التهاب این غده یا پروستاتیس بشود و در مواقع شدیدتر ممکن است سبب التهاب دیواره مثانه یا سیستئیت شود.
در بین تروفوزوئیت ها، تروفوزوئیت تریکوموناس واژینالیس از همه مقاوم تر است.

تشخیص:
از ترشحات خارج شده از واژن یا مجاری ادراری یکی دو قطره گذاشته روی آن سرم فیزیولوژی می ریزیم و به هم می زنیم،روی آن لامل گذاشته و زیر میکروسکوپ به دنبال انگل می گردیم.گاهی ممکن است تعداد انگل در نمونه کم باشد، بنابراین نمونه را در محیط کشت می دهیم.بعد از چند روز اگر انگلی باشد زیاد می شوند،1 تا 2 قطره از نمونه را روی لام ریخته و زیر میکروسکوپ می بینیم.

درمان:
برای درمان از مترونیدازول به اندازه 3 بار در روز به مدت 7 تا 10 روز استفاده می شود.البته گاهی وقتها ممکن است پزشک قرصهای 500میلی گرمی تجویز کند تا بصورت موضعی استفاده شود(ولی اثری ندارد).گاهی چون انگل باعث تخریب بافت تناسلی-ادراری می شود و این زمینه را برای رشد باکتری و قارچ فراهم می آورد در نتیجه از داروهای ضد قارچی و آنتی بیوتیک هم استفاده می شود.

نکته از بیماریزایی :
بیماریزایی به این شکل است که انگل در محیط اسیدی با PH =5.5 شروع به تکثیر و رشد و ازدیاد می کند.بنابراین ان انگل در واژن خانمهایی که در حالت طبیعی هستند و PH محیط 4.5-4 است تکثیر پیدا نمی کند چون محیط اسیدی تر است.اما چنانچه به دلیلی تغییری در PH محیط ایجاد شود و به طرف 5.5 برود محیط برای تکثیر انگل مناسب می شود.از دلایل دیگر رشد انگل بویژه در خانمهای بالغ اینست که در دیواره سلولهای مخاط واژن گلیکوژن بوجود می آید که یکی از مواد غذایی مهم مورد نیاز انگل است.این انگل دختران نابالغ و خانمهای یائسه بوجود نمی آید،زیرا در اینها PH در حد خنثی است یعنی 7.دوم اینکه سلولهای مخاط واژن فاقد گلیکوژن هستند که ماده غذایی مناسب برای انگل است.
اگر مادری آلوده باشد نوزاد به هنگام خروج از کانال زایمان ممکن است آلوده شود.دختران نابالغ هم بدلیل تماس مستقیم با زنان آلوده هم آلوده می شوند.
برای درمان ممکن است دوش سرکه را تجویز کنند.30گرم سرکه را در یک لیتر آب حل کرده و محیط را روزی چند بار شستشو می دهند.این باعث می شود که محیط اسیدی شود و از زمینه رشد انگل جلوگیری شود.

پیشگیری:
1-شنا نکردن در آبهای آلوده و مشکوک.
2-استفاده نکردن از لباسهای زیر همدیگر.
3-مسئله توالت های فرنگی.
4-مقاربت جنسی.
در طول درمان زن و شوهر باید با هم درمان شوند.ضمنا در طول درمان بایستی از نزدیکی خودداری شود.

عوارض تریکوموناس چیست؟
التهاب ناحیه تناسلی که در اثر تریکوموناس ایجاد می شود، می تواند استعداد شخص را به عفونت HIV افزایش دهد البته در صورتی که شخص با ویروس HIV تماس پیدا کند. همچنین ابتلا به این عفونت در خانم آلوده به ویروس HIV، شانس انتقال HIV را به همسر شخص افزایش می دهد.
تاثیر این عفونت بر خانم حامله و نوزادش چیست؟
ابتلا به این عفونت می تواند منجر به زایمان زودرس یا تولد نوزاد با وزن کم شود.


چگونه تریکوموناس تشخیص داده می شود؟
در هر دوجنس، معاینه بالینی پزشک و بررسی آزمایشگاهی برای تشخیص این عفونت الزامی است. تشخیص این انگل در مردان از زنان سخت تر است. در معاینه لگنی خانم مبتلا، زخمهای کوچک قرمز رنگ روی دیواره واژن یا دهانه رحم دیده می شود.
درمان تریکوموناس چیست؟
تریکوموناس با تک دوز قرص مترونیدازول قابل درمان است. علائم تریکوموناس در مردان حتی بدون درمان عرض چند هفته رفع می شود. اگرچه انتقال عفونت به همسر در این شخص کماکان صورت می گیرد. به همین علت زن و شوهر بایستی با هم درمان شوند تا عفونت ریشه کن شود. افرادیکه تحت درمان قرار می گیرند تا زمان بهبودی کامل و رفع علائم در خود و همسرشان بایستی از مقاربت خودداری کنند. مترونیدازول در خانم حامله نیز قابل استفاده است. در صورت درمان با مترونیدازول شخص از ابتلای مجدد به عفونت مصون نمی شود و حتی در صورت درمان موفقیت آمیز امکان ابتلای مجدد وجود دارد.
چگونه می توان از ابتلا به تریکوموناس پیشگیری کرد؟
مطمئن ترین راه برای جلوگیری از انتقال، خودداری از تماس جنسی در طول مدت زمانی است که همسر فرد مبتلا به عفونت است. استفاده مداوم و درست از کاندوم لاتکس، خطر ابتلا به عفونت را کاهش می دهد. در صورت وجود هرگونه علائم نظیر ترشح، سوزش ادرار، زخم غیر طبیعی بایستی از تماس جنسی با همسر خودداری کرده و سریعاً به یک پزشک مراجعه شود. همسر شخص مبتلا به عفونت تریکوموناس نیز بایستی توسط پزشک معاینه شود.
تماس جنسی بایستی تا زمان درمان کامل شخص و همسرش متوقف شود.

اثر عصاره سير و آنغوزه بر رشد و تکثير انگل تريکوموناس واژيناليس

 تريکومونيازيس بيماری است که توسط انگل تريکوموناس واژيناليس ايجاد می‌شود وپس از عفونت‌های ويروسی، شايع‌ترين بيماری منتقله از راه جنسی می‌باشد. درمان عفونت‌های تريکومونيايی از طريق تجويز خوراکی مترونيدازول به فرد مبتلا و شريک جنسی او صورت می‌گيرد. با توجه به موارد مقاومت دارويی نسبت به داروی مترونيدازول وتراتوژن بودن احتمالی اين دارو، مطالعه و بررسی در خصوص يافتن داروی جايگزين برای درمان تريکومونيازيس ضروری به نظر می‌رسد. در اين مطالعه تأثير عصاره دو گياه سير و آنغوزه بر رشد و تکثير تريکوموناس واژيناليس در شرايط آزمايشگاهی (In Vitro) مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی : اين مطالعه آزمايشگاهی (In Vitro) در دانشکده پزشکی ياسوج طی سال 1386 انجام شد. انگل تريکوموناس واژيناليس در محيط کشت TYI-S-33 رشد داده شد. سپس تأثير عصاره سير در غلظت‌های 1/0 ، 05/0 ، 025/0 و 0125/0 ميلی‌گرم در ميلی‌ليتر و عصاره آنغوزه در غلظت‌های 5/0 ، 1 و 2 ميلی‌گرم در ميلی‌ليتر در فواصل زمانی معين بر رشد انگل مورد بررسی قرارگرفت. تاثير عصاره بر رشد انگل به وسيله شمارش انگل‌های زنده 1، 2 و 24 ساعت پس از تماس صورت گرفت. يافته‌ها : عصاره آنغوزه در غلظت 2 ميلی‌گرم در ميلی‌ليتر به مدت يک ساعت پس از مجاورت با انگل تريکوموناس موجب از بين رفتن 90 درصد از انگلها گرديد و عصاره سير در غلظت 1/0 ميلی‌گرم در ميلی‌ليتر دو ساعت پس از مجاورت با انگل‌ها موجب از بين رفتن 95درصد آنها شد. همچنين عصاره سير در غلظت‌های 05/0، 025/0 و 0125/0 ميلی‌گرم در ميلی‌ليتر پس ازگذشت 24 ساعت حتی در غلظت‌های پايين نيز سبب از بين رفتن 90 درصد انگل‌ها گرديد. نتيجه‌گيری: نتايج اين مطالعه نشان داد که سير و آنغوزه دارای اثرات ضدتريکومونايی مناسبی در شرايط آزمايشگاهی می‌باشند.   

نظرات بییندگان :