همه چیز در مورد بارداری چند قلو یا دو قلو یی

همه چیز در مورد بارداری چند قلو یا دو قلو یی

داروهاي ناباروري، تخمدانها را تحريك مي كنند؛ در نتيجه احتمال اينكه شما چندين تخمك را به صورت همزمان آزاد كنيد، بيشتر مي شود. به طور متوسط، 20% از خانمهايي كه از گنادوتروپين استفاده مي كنند،

  

بارداری چندقلویی:تشخیص بیش از یک جنین

بارداری چند قلویی,بارداری دو قلویی, دو قلوها


چه زمانی و چگونه می توانم بفهمم که آیا بیش از یک جنین در شکم دارم؟
چند دهه پیش، اکثر خانمهایی که چندقلو حامله بودند تا زمان زایمان از این مطلب اطلاع پیدا نمی کردند. اما امروزه دیگر چنین غافلگیری هایی به ندرت پیش می آیند. این خانمها به طور معمول در آزمایش سونوگرافی که اغلب در سه ماهه اول حاملگی انجام می شود، از اینکه دو یا چندقلو حامله هستند، مطلع می شوند...
بارداری چندقلویی:تشخیص بیش از یک جنین
بارداری و زایمان علائم بارداری علائم زایمان-بارداری چندقلویی:تشخیص بیش از یک جنین

بارداري دوقلويي يا چندقلويي، چقدر شايع است؟
ميزان شيوع اين موارد در حال افزايش است و تعداد دو يا چندقلوها در دو دهه اخير افزايش قابل توجهي داشته است. عمدتا به اين دليل كه زنان بيشتري از داروهاي درمان ناباروري يا روشهاي كمكي بارداري (ART) استفاده مي كنند تا بتوانند آبستن شوند. اين درمانها، تا حد زيادي احتمال دو يا چندقلو حامله شدن زنان را افزايش مي دهند. هرچند ممكن است شما فقط اخبار مربوط به چهارقلو، پنج قلو يا هفت قلوها را در راس تيترهاي خبري بينيد، اما هنوز هم نزديك به 95% از كل بارداريهاي چند قلويي، دوقلوها هستند.
امروزه، از هر 32 زايمان، يكي از آنها دوقلو است. اين آمار 65% بيشتر از آمار سال 1980 است؛ بعلاوه آمار دوقلو حامله شدن در زناني كه از درمانها يا كمكهاي پزشكي براي حامله شدن استفاده نمي كنند هم دو برابر شده است (به يك مورد دوقلو در 89 مورد زايمان رسيده است).
ميزان افزايش سه قلو و چهارقلوها، حتي از اين هم بيشتر است. بين سالهاي 1980 تا 1998، تعداد سه قلوها (و بيشتر)، 400% افزايش يافت؛ اما با دقيق تر شدن روشهاي درمان ناباروري، اين ميزان در چند سال گذشته مجددا كاهش يافته است. در سال 2003، از هر 535 مورد زايمان، يكي از آنها سه قلو، چهارقلو يا بيشتر بوده است.
حدودا يك سوم از دوقلوها، همسان يا مونوزيگوت هستند (يك تخمك بارور، به دوقسمت تقسيم شده است). دو سوم از دوقلوها نيز غير همسان يا دي زيگوت هستند (دو تخمك توسط دو اسپرم متفاوت، بارور مي شوند). احتمال اينكه يك زن صاحب دوقلوهاي همسان شود، 1 در 250 تا 300 است. اين مقدار در طول چند دهه اخير ثابت مانده و به طور قابل ملاحظه اي در سرتاسر جهان نيز ثابت است.احتمال اينكه دوقلوهاي غير همسان داشته باشيد، به ميزان شايع بودن اين مورد در فاميل شما بستگي دارد.
در صورتي كه از روشهاي درمان ناباروري استفاده كنم، احتمال اينكه دو يا چند قلو حامله شوم چقدر است؟
هرچند اين امر قطعي نيست، اما بهتر است خودتان را براي احتمال آن آماده كنيد. داروهاي ناباروري، تخمدانها را تحريك مي كنند؛ در نتيجه احتمال اينكه شما چندين تخمك را به صورت همزمان آزاد كنيد، بيشتر مي شود. به طور متوسط، 20% از خانمهايي كه از گنادوتروپين استفاده مي كنند، به بيشتر از يك جنين حامله مي شوند. خانمهايي كه در حين استفاده از داروي كلوميفن حامله مي شوند، 5 تا 12 درصد احتمال دارد كه صاحب دوقلو شوند.
اگر شما تحت درمان به روش IVF (لقاح مصنوعي يا باروري آزمايشگاهي) قرار گيريد، احتمال اينكه به بيشتر از يك فرزند حامله شويد، 20% تا 40% است، كه بستگي به تعداد جنينهايي دارد كه در رحم شما قرار داده مي شوند. روشهاي ديگر درمان ناباروري مانند GIFT (انتقال اسپرم به لوله هاي رحمي) و ZIFT (انتقال تخم لقاح يافته به لوله هاي رحمي) و همچنين روشهاي جديدتر مانند ICSI (تزريق اسپرم در داخل سيتوپلاسم تخمك) هم احتمالا منجر به حاملگي به دوقلو يا چندقلوها مي شوند.
روش IUI (تزريق اسپرم داخل رحم)، كه در آن اسپرم توسط سرنگ به داخل رحم تزريق مي شود، تنها روش درمان ناباروري است كه احتمال بروز حاملگي به دوقلو يا چندقلوها را افزايش نمي دهد. اما اكثر خانمهايي كه از روش IUI استفاده مي كنند، همزمان از داروهاي درمان ناباروري نيز استفاده مي كنند.
داروهاي درمان ناباروري و ساير روشهاي درماني، اساسا احتمال حامله شدن به دوقلوهاي غير همسان را افزايش مي دهند كه در آن دو تخمك توسط دو اسپرم متفاوت بارور مي شوند. اما اكنون شواهدي نيز وجود دارند كه نشان مي دهند در زناني كه از برخي روشهاي درماني خاص استفاده مي كنند، احتمال حامله شدن به دوقلوهاي همسان نيز بيشتر است.
چه عوامل ديگري بر احتمال بارداري دو يا چندقلويي تاثير مي گذارند؟
هرچند احتمال به وجود آمدن دوقلوهاي همسان ثابت است، عوامل متعددي وجود دارند كه بر احتمال به وجود آمدن دوقلوهاي غير همسان اثر مي گذارند:
عوامل موروثي: وراثت نيز يك عامل مهم است. احتمال حامله شدن به دوقلوهاي غير همسان به طور موروثي در خانواده منتقل مي شود، اگر شما خودتان دوقلو بوده ايد، يا اگر به دنيا آمدن دوقلوها در خانواده شما رايج است، احتمال اينكه شما هم خودتان صاحب دوقلو شويد اندكي بيشتر از ديگران است. اين موضوع خصوصا در خانواده مادري اهميت بيشتري دارد، اگرچه يك قانون كلي نيست؛ در صورتي كه تولد دوقلوها در خانواده مادري شما شايع باشد، احتمال اينكه شما هم صاحب دوقلو شويد بيشتر است. زناني كه خودشان يكي از دوقلوهاي غير همسان بوده اند، با احتمال 1 در 60 صاحب دوقلو مي شوند. اما حاملگي به دوقلوهاي همسان در خانواده ها به صورت موروثي منتقل نمي شود.
سن: هر چه سن شما بيشتر باشد، احتمال اينكه صاحب دوقلو يا چندقلوهاي غير همسان شويد، بيشتر مي شود. يك مطالعه در سال 2006 نشان داد كه زناني كه سن آنها از 35 سال بيشتر است (در مقايسه با زنان جوانتر)، مقدار بيشتري FSH (هورمون تحريك كننده فوليكول) را توليد مي كنند. جالب اين است كه افزايش سطح اين هورمون، نشانه از كار افتادن تدريجي تخمكها و كاهش ميزان باروري است. اما اين هورمون، همان هورموني است كه موجب رسيده شدن يك تخمك جهت آماده شدن براي تخمك گذاري در هر ماه مي شود. زناني كه ميزان هورمون FSH در آنها بيشتر است، ممكن است در هر دوره از سيكل قاعدگي خود (بين دو دوره خونريزي پريود) بيشتر از يك تخمك رها كنند. در نتيجه هرچند احتمال حامله شدن زنان مسن كمتر مي شود، اما اگر حامله شوند، احتمال اينكه صاحب دوقلو شوند بيشتر است.
تعداد حاملگيها: هرچه تعداد حاملگيهاي قبلي شما بيشتر باشد، احتمال اينكه صاحب دوقلو شويد بيشتر است.
سابقه دوقلوها: اگر يكبار صاحب دوقلوهاي غير همسان شويد، احتمال اينكه در حاملگيهاي بعدي خود مجددا صاحب دوقلو شويد، دو برابر بيشتر از ديگران است.
نوع بدن: حاملگي دوقلوها در زناني كه از لحاظ بدني بزرگ يا قد بلند هستند، بيشتر از زنان كوچك است.


در صورتی که اندازه شکم شما بیش از حد معمول بزرگ شده باشد، پزشک به شما توصیه می کند که یک آزمایش سونوگرافی در سه ماهه اول حاملگی بدهید. البته به احتمال زیاد، شما یا پزشکتان در تعیین تاریخ دقیق آبستن شدن، اشتباه کرده اید. آزمایش سونوگرافی مشخص خواهد کرد که چقدر از زمان آبستنی شما می گذرد و آیا بزرگی اندازه شکم شما بواسطه چندقلو حامله بودن است یا خیر.

اگر شما با استفاده از روشهای درمان ناباروری مانند استفاده از داروی کلومید (clomid)، گنادوتروپین، یا باروری آزمایشگاهی (IVF) حامله شده اید، احتمالا در هشت هفته اول از آزمایش سونوگرافی استفاده خواهید کرد تا مشخص شود که چند جنین در رحم شما کاشته شده اند. آزمایش سونوگرافی (خصوصا پس از هفته های ششم تا هشتم)، تقریبا به صورت قطعی می تواند مشخص کند که آیا بیشتر از یک جنین در رحم شما در حال رشد است یا خیر. با این حال، هر چه تعداد جنینها بیشتر باشد، احتمال اینکه یکی از آنها در آزمایش سونوگرافی مخفی بماند افزایش می یابد.
دوقلوها چگونه همسان یا غیر همسان می شوند؟
دوقلوهای غیر همسان در اثر آزاد شدن دو تخمک و بارور شدن همزمان آنها ایجاد می شوند. این دوقلوها را به عنوان دو تخمکی یا دی زیگوتیک (DZ) نیز می شناسند. دوقلوهای همسان از یک تخمک که بارور شده و سپس تقسیم می شود پدید می آیند و به همین دلیل به عنوان یک تخمکی یا مونوزیگوتیک (MZ) نیز شناخته می شوند.
به هر حال، از آنجا که دوقلوهای همسان از یک تخمک به بار می آیند، DNA یکسانی دارند؛ اما با این که به آنها دوقلوهای همسان گفته می شود، دقیقا مشابه با یکدیگر نیستند. هرچند ژنهای آنها یکسان هستند، اما ممکن است برخی ویژگیهای آنها نیز متفاوت باشد که در نتیجه والدین می توانند بین آنها تمایز گذاشته و آنها را از یکدیگر تشخیص دهند. این تفاوتها ممکن است بواسطه اثرات محیطی، یا در درون رحم و یا در خارج از رحم باشد. همچنین، برخی ژنهای خاص ممکن است نهایتا به شکلهای متفاوتی در این دوقلوها بروز پیدا کنند.
چه زمانی و چگونه می توانم بفهمم که آیا دوقلوهای من همسان یا غیر همسان هستند ؟
از لحاظ تئوریک، آزمایشهای دوران حاملگی مانند CVS و آمنیوسنتز می توانند این مورد را به صورت دقیق مشخص نمایند. اما انجام این آزمایشها در چندقلوها می تواند پر دردسر بوده یا نتایج چندان دقیقی به دست ندهد و شما ممکن است نتوانید از DNA همه جنینها نمونه برداری کنید.
اگر شما نتوانید یا نخواهید از این آزمایشها استفاده کنید، آزمایش سونوگرافی در اغلب موارد (بر حسب اینکه آیا آنها از یک جفت استفاده می کنند یا دو جفت؛ و اینکه آیا همجنس هستند یا غیر همجنس) می تواند مشخص کند که آیا نوزادان شما همسان هستند یا غیر همسان.
اگر یک متخصص حرفه ای، سونوگرافی واژینال را بین هفته های 9 تا 14 انجام دهد، می تواند تقریبا 100% مشخص نماید که آیا نوزادان شما از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کنند یا خیر. اگر این آزمایش در سه ماهه دوم انجام شود، میزان دقت آن به 90% افت می کند، زیرا محیط داخل رحم تنگ تر شده و تشخیص جفت نیز دشوارتر می شود.
در صورتی که نوزدان شما از یک جفت به صورت مشترک استفاده کنند، همسان هستند. در صورتی که آنها از دو جفت استفاده کنند، ممکن است همسان یا غیر همسان باشند. همه دوقلوهای غیر همسان و 20 تا 30 درصد از دوقلوهای همسان ، از جفت های مجزا استفاده می کنند.
در 18 تا 20 هفتگی، در صورتی که هر دو جنین به صورتی در رحم قرار گرفته باشند که تکنیسین بتواند اندامهای جنسی آنها را از طریق سونوگرافی ببیند، می توان جنسیت هر دو کودک را مشخص نمود. در صورتی که آزمایش سونوگرافی به وضوح نشان دهد که شما یک پسر و یک دختر دارید، در این حالت کودکان شما غیر همسان هستند. دوقلوهای همسان تقریبا در همه موارد، جنسیت مشابه دارند.
در صورتی که در آزمایش سونوگرافی مشخص شود که دو جفت وجود دارد و کودکان از یک جنس هستند، یا اینکه اگر نتیجه سونوگرافی واضح و دقیق نباشد، شما احتمالا باید تا زمان تولد بچه ها برای پاسخ این سوال منتظر بمانید. پس از تولد، پزشک مشخص می کند که آیا دوقلوها از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کرده اند یا خیر. از آنجا که جفت های مجزا نیز در برخی موارد به هم چسبیده و به شکل یک جفت ظاهر می شوند، ممکن است برای تعیین تعداد دقیق جفتها به آزمایش در آزمایشگاه مجهز نیاز باشد.
اگر بررسی و آزمایش جفتها نیز جواب سوال را مشخص نکند، شما می توانید از آزمایش DNA استفاده کنید؛ اما باید یک تا دو هفته برای مشخص شدن نتیجه، منتظر بمانید. همانگونه که در بالا ذکر شد، دوقلوهای همسان تقریبا در همه موارد DNA یکسانی دارند، اما در دوقلوهای غیر همسان فقط 50% از DNA بین دو نوزاد مشابه و مشترک است.
هنگامی که نوزادها بیشتر رشد کنند، احتمالا با نگاه کردن به آنها نیز به آسانی می توان مشخص کرد که آنها چه نوع دوقلویی هستند. اگر آنها آنقدر به هم شبیه باشند که افراد دیگر نتوانند آنها را از هم تشخیص دهند، می توان گفت که مسلما همسان هستند. اگر رنگ مو، رنگ چشم یا خصوصیات صورت آنها با هم تفاوت مشخصی داشته باشد، بدین معناست که آنها غیر همسان هستند.
دانستن اینکه دوقلوها همسان یا غیر همسان هستند، چه اهمیتی دارد؟
این موضوع صرفا برای ارضای حس کنجکاوی نیست. دانستن این نکته، ممکن است به خاطر برخی دلایل پزشکی نیز اهمیت داشته باشد.
یک مورد آن است که دوقلوهای همسان که از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کنند، ممکن است در طول دوران حاملگی با یک خطر خاص در زمینه سلامتی خود مواجه باشند. حدود 15 درصد از این دوقلوها به سندرم انتقال خون بین دوقلوها در رحم (TTTS) مبتلا می شوند؛ حالت خطرناکی که در آن، یکی از دوقلوها بخشی از مایعات خود را به دیگری می دهد. دوقلویی که مایع را دریافت می کند، احتمالا سریعتر از دوقلوی دهنده، رشد خواهد کرد.
در صورتی که این عارضه درمان نشود، معمولا برای هر دو جنین کشنده است. در صورتی که دوقلوهای شما از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کنند، پزشک شما، میزان وزن اضافه کردن دو جنین را تحت نظر قرار داده و سایر نشانه های احتمالی TTTS را نیز بررسی می کند. در صورتی که پزشک به بروز این عارضه مشکوک شود، درمان فوری ممکن است جلوی عوارض احتمالی را گرفته و کودکان شما را سلامت نگه دارد.
حتی پس از اینکه کودکان شما رشد کردند، دانستن اینکه آیا همسان هستند یا غیر همسان ، باز هم اهمیت دارد. به عنوان مثال، اگر دوقلوها همسان بوده و مشخص شود که یکی از دوقلوها از یک بیماری ژنتیکی رنج می برد، دوقلوی دیگر نیز قطعا به همین بیماری مبتلاست. اما در مورد دوقلوهای غیر همسان ، ممکن است یکی از آنها به یک بیماری ژنتیکی مبتلا باشد ولی دیگری از این لحاظ سالم باشد.
یک دلیل دیگر هم برای دانستن همسان یا غیر همسان بودن دوقلوها وجود دارد: همه در این باره از شما سوال خواهند پرسید (از دوستان و آشنایان، تا غریبه هایی که در خیابان می بینید). دوقلوها برای مردم جذاب هستند، پس بهتر است در طول حاملگی و تا چندین سال بعد، برای پاسخ دادن به سوالات مکرر آنها آماده باشید.

حاملگی دوقلویی اگرچه ممکن است مورد نظر یا حتی آرزو برای برخی از زوجین باشد ولی از نظر پزشکی جزو حاملگی های پرخطر برای مادر و جنین(نوزاد)می باشد، از این جهت مراقبت بیشتری را نسبت به حاملگی یک قلو لازم دارد. حاملگی دوقلو دو نوع می باشد:

الف- دو قلوهای یک تخمکی یا مشابه
این نوع دوقلویی که از تقسیم یک تخمک بارور شده بوجود می آیند،احتمال کمی داشته و در حدود 3 الی 4 در هزار حاملگی ها را شامل می شود و عواملی چون مصرف داروهای تحریک تخمک گذاری و ... تاثیر چندانی برآن ندارد و جنس جنین ها نیز از یک نوع می باشند مثل دوقلوهای دختر یا دوقلوهای پسر.در جنین های یک تخمکی جنین ها نمی تواند یکی پسر و دیگری دختر باشد.

ب- دوقلوها یا چند قلوهای چندتخمکی:
همانطوری که از اسم ان مشخص است،این چند قلوها از بارور شدن چند تخمک بطور مجزا بوجود می آیند.در این نوع حاملگی ،جنس جنین ها می تواند هم دختر و هم پسر توام با هم باشد.شیوع این نوع حاملگی چندین برابرحاملگی یک تخمکی می باشد.
بطورکلی اگرچه احتمال حاملگی دوقلویی یا چندقلویی حدود یک در صد حاملگی ها می باشد ولی امروزه با بررسی های پیشرفته و آزمایش های جنین و مادر شیوع آن بیشتر از یک در صد می باشد چون احتمال دارد یک جنین از بین رفته یا جذب شود و یا سقط گردد و جنین دیگر به رشد خود ادامه دهد و یا ممکن است یک حاملگی در داخل رحم و دیگری در خارج از رحم (مثل حاملگی داخل لوله های رحمی)باشد.

عوامل موثر در ایجاد حاملگی چند قلو:
1- عوامل ارثی: احتمال حاملگی در فامیل درجه یک مادری، شانس دوقلویی را افزایش می دهد مثلاً احتمال دو قلویی در مادری که خود دوقلو بدنیا آمده است، دو برابر می باشد،در صورتیکه سابقه خانوادگی پدری چندان تاثیری بروقوع دوقلویی ندارد.
2- جثه و سن مادر: احتمال دو قلویی درزنان بالای 35 سال و با هیکل درشت و چاق بیشتر از زنان در سنین حدود 20 سالگی و جثه کوچک می باشد.
3- نژاد: حاملگی دو قلویی در نژاد سیاه پوست بیشتر از سفید پوستان است:بطوریکه در بعضی از کشورهای آفریقایی مثل نیجریه از هر بیست حاملگی یک مورد دوقلو گزارش شده است.حاملگی دوقلویی در نژاد زرد پوست نیز بیشتر از سفیدپوستان است:در یک بررسی اجمالی در ژاپن احتمال حاملگی چند قلو از هر 155 حاملگی یک مورد گزارش شده است.
4- استفاده از داروهای تحریک تخمک گذاری تخمدان ها: این داروها که در نازایی استفاده می شود ، بشدت احتمال حاملگی های چند قلو را افزایش می دهد.مثلا در موارد استفاده از کلومی فن(clomiphen) حدود 6 تا 7 درصد و با مصرف گونودوتروپین ها احتمال دوقلویی را حتی 20 الی 40 درصد گزارش داده اند.هر چه تعداد جنین های داخل رحم بیشتر باشد،احتمال مرگ و میر جنین یا نوزاد متولد شده بیشتر می باشد. امروزه با استفاده از دستگاه مراقبت ویژه نوزاد (NICU) و داروهای جدید ،میزان زنده ماندن چندقلوها افزایش یافته بطوریکه حتی بسیاری از5 قلوهای بدنیا آمده زنده مانده و به زندگی خود ادامه داده اند.
5- گونادوتروپین های اندروژنی: دلایلی در خصوص اثر افزایشFsH بعد از مصرف طولانی مدت قرص های جلوگیری از حاملگی و حاملگی بعد از قطع آن گزارش شده است که منجر به حاملگی دو قلو گردیده است.
6- لقاح در محیط آزمایشگاهی (IVF)و انتقال آن به داخل رحم یا لوله های رحمی: امروزه این روش بسیارموفقیت آمیز بوده و با توجه به اینکه معمولا از گونادوتروپین ها برای تحریک تخمک گذاری استفاده می شود و چندین جنین بارور شده در رحم یا لوله های رحمی گذاشته می شود ،در نتیجه چند قلویی نوع چند تخمکی بیشتر مشاهده می شود. هر چه تعداد جنین های منتقل شده بیشتر باشد ،احتمال سقط یا زایمان زودرس در آنها بیشتر است. به همین دلیل عده ای از متخصصان زنان و زایمان معتقدند که بیشتر از سه تخمک بارور شده در داخل رحم یا لوله های رحمی گذاشته نشود. اگرچه با استفاده از روش IVF ، چهار قلویی که هر چهار نوزاد زنده مانده اند نیز گزارش شده است،ولی با بررسی حاملگی های چند قلو از طریق IVF ،37 درصد حاملگی قبل از دوازده هفتگی (سه ماهگی)چند قلو بوده اند ولی به هنگان زایمان تعداد نوزاد کمتر از جنین های سه ماه اول بوده و بدین ترتیب تنها در حدود نیمی از موارد حاملگی چند قلو ،همه جنین ها زنده بدنیا آمده اند.
تشخیص:
در کلینیک دو قلویی یا چند قلویی را تا حدود 30 درصد می توان حدس زد مثلا از روی ارتفاع و بزرگی بیش از حد رحم نسبت به حاملگی یک قلو،لمس دو جنین از روی شکم در ماههای آخر حاملگی و سمع دو ضربان قلب متفاوت.
تشخیص بیوشیمیایی: مثل بالا بودن سطح ترکیبات جفتی و جنینی مثل A.F.P و H.C.G و لاکتوژن جفتی و استرادیول و غیره. 
تشخیص بیوفیزیکی: رادیوگرافی شکم برای تعدد جنین ها امروزه منسوخ شده است ولی سونوگرافی بهترین و مطمئن ترین روش تشخیصی می باشد که بهترین آن سونوگرافی داپلر رنگی است. با سونوگرافی با توجه به نحوه تشکیل جفت و غشاء مرکزی و جنسیت جنین ها تا حدودی می توان چند قلویی یک تخمکی یا چند تخمکی را تشخیص داد. بطور مثال اگر یکی از جنین ها دختر و دیگری پسر باشد ،مسلم است که چند قلویی نوع دو تخمکی می باشد و اگر هر دو جنین یک جنس باشند،با انجام آزمایش گروه خونی وRh و آزمایش ژنتیک (بعد از تولد)می توان یک تخمکی یا دو تخمکی بودن آنها را مشخص نمود.

عوارض چند قلویی:
الف- عوارض جنینی: زایمان زودرس و نارس بدنیا آمدن نوزاد شایعترین عوارض چندقلویی است.
در دو قلویی زمان متوسط شروع درد زایمان 37 هفتگی و در سه قلویی 32 الی 34 هفتگی می باشد. در دو قلویی میزان رشد جنین به مراتب کمتر از تک قلویی است، از طرفی رشد دو قلوها نیز نسبت به هم یکسان نمی باشد.
برای جلوگیری از زایمان قبل از 37 هفتگی باید از روشهایی چون مصرف داروهای تحریک کننده گیرنده بتا، تزریق مکرر پروژسترون و استراحت در منزل یا بطور اخص در بیمارستان استفاده نمود. از طرفی دوختن دهانه رحم نیز توسط بسیاری از متخصصین زنان توصیه می شود.
ب- افزایش فشار خون ناشی از حاملگی یا تشدید فشار خون بعلت حاملگی در زنانی که سابقه فشار خون دارند،شیوع بیشتری دارد. در مورد حاملگی های یک قلو،افزایش فشار خون حاملگی در حاملگی اول بیشتر از زنانی است که سابقه چند زایمان دارند،در صورتیکه این مسئله در مورد چند قلویی مطرح نمی باشد.
ج - تغذیه: نیاز مادر در حاملگی چند قلویی به کالری ،پروتئین،املاح،ویتامین ها و اسید های چرب بیشتر است و میزان دریافت کالری می باید 300 کیلوکالری بیشتر از حاملگی یک قلو باشد.
د- کم خونی: بالا بودن مصرف آهن واسیدفولیک،یکی از مسائل مهم در حاملگی بخصوص در حاملگی چند قلویی می باشد،از این جهت روزانه مصرف 100-60 میلی گرم آهن اضافی لازم می باشد و مصرف روزانه یک میلی گرم اسید فولیک نیز مفید است.
ه- افزایش احتمال سزارین بعلت افزایش شیوع قرار گرفتن جنین ها به طور غیر طبیعی که حدود سه برابر موارد سزارین یک قلو می باشد. 

واژه ی های دو قلو، سه قلو، چهارقلو و مانند آن واژه ی ترکی دو قلو اسمی مرکب از «دوق» و «لو» است که روی هم به معنی «با هم زاییده شده = همزاد» می باشد و هیچ گونه ارتباطی با عدد ۲ (دو) فارسی ندارد که اگر بانویی سه یا چهار فرزند به دنیا آورد بتوان سه قلو یا چهار قلو گفت. بسیاری از فارسی زبان ها، با این تصور، کلمه های «سه قلو» و «چهار قلو» را ساخته اند که البته هیچ اشکالی ندارد و همه فارسی زبان ها، معنی این کلمات را می دانند و آن ها را به کار می برند.

منابع : ninisite.com- akairan.com-ninipluse.com

نظرات بییندگان :