عوارض ناشی از دیابت بارداری

عوارض ناشی از دیابت بارداری

در صورتی که این بیماری درمان نشود، جنین قند خون بیش از حدی را از مادر دریافت می‌کند، و در نتیجه وزن هنگام تولد افزایش می‌یابد، زایمان مشکل می‌شود و خطر ابتلا به دیابت نوع 2 در ...

دیابت بارداری چیست

دیابت بارداری چیست, دیابت بارداری, درمان حاملگی

   آیا تاکنون شنیده اید ، خانومی در حین بارداری مبتلا به دیابت می شود، دیابت بارداری به چه معناست؟

دیابت بارداری (gestational diabetes) تنها حین دوره حاملگی رخ می‌دهد، و حدود 4 درصد زنان باردار را مبتلا می‌کند. و در اغلب موارد پس از زایمان برطرف می‌شود.

گرچه دانشمندان در مورد علت دقیق این عارضه مطمئن نیستند، تصور می‌شود که هورمون‌های آزادشده از جفت کارکرد انسولین در بدن مادر را دچار اختلال می‌کند و درنتیجه قند خون بالا می‌رود.

زنانی که دچار این عارضه می‌شوند؛ باید به دقت در طول بارداری تحت نظارت قرار گیرند و نیز رژیم غذایی دقیقی را رعایت کنند.


از عوامل خطرساز برای ابتلا به دیابت بارداری می‌توان به این موارد اشاره کرد:

بارداری در بالاتر از 25 سالگی.

داشتن کودک مبتلا به نقائص مادرزادی.

داشتن نوزادی با وزن هنگام تولد بالای 4 کیلوگرم.

چاق بودن.

ابتلای مکرر به عفونت.

سقط جنین‌های با علت نامعلوم یا به دنیا آوردن نوزاد مرده.

در صورتی که این بیماری درمان نشود، جنین قند خون بیش از حدی را از مادر دریافت می‌کند، و در نتیجه وزن هنگام تولد افزایش می‌یابد، زایمان مشکل می‌شود و خطر ابتلا به دیابت نوع 2 در ادامه زندگی در کودک بالا می‌رود.

زنان مبتلا به دیابت بارداری به طور معمول بر روی یک رژیم غذایی خاص و برنامه ورزشی منظم قرار داده می‌شوند تا قند خون‌شان تحت کنترل قرار گیرد.

برخی از این زنان ممکن است نیاز به دریافت انسولین و اندازه‌گیری مرتب قند خون در حین بارداری داشته باشند.

دیابت بارداری در زنان در دوران حاملگی رخ می‌دهد، و نیاز به توجه دقیق برای حفظ سلامت مادر و جنین دارد.


این توصیه‌ها را در مورد دیابت بارداری رعایت کنید:

با یک متخصص تغذیه برای تهیه یک طرح رژیم غذایی که هم برای شما و هم برای کودکتان مناسب باشد، مشورت کنید.

از خوردن مواد شیرین خودداری کنید، غذای روزانه‌تان را در وعده‌ های کوچک و متعدد مصرف کنید.

مقدار کافی میوه، سبزی تازه و غلات کامل مصرف کنید.


دست کم 30 دقیقه در روز ورزش کنید. درباره مقدار و نوع ورزشی که برای شما مناسب است، با دکترتان مشورت کنید.


قند خون‌تان را به طور مکرر مطابق با توصیه‌ دکتر اندازه بگیرد و نتایج آن را ثبت کنید، تا دکترتان بتواند میزان قند خون‌تان را زیر نظر داشته باشد.

داروهای تجویزشده برای دیابت را دقیقا مطابق با تجویز دکتر مصرف کنید.

در بسياري از زنان در ابتداي دوران بارداري، آزمون‏هاي مربوط به قندخون، طبيعي هستند، اما در انتهاي دوران بارداري به سبب ظرفيت محدود ترشح انسولين، كمبود انسولين

دیابت بارداری

در بسياري از زنان در ابتداي دوران بارداري، آزمون‏هاي مربوط به قندخون، طبيعي هستند، اما در انتهاي دوران بارداري به سبب ظرفيت محدود ترشح انسولين و كمبود انسولين سبب می شود که قند خون افزایش یابد و این افزایش تا زمان وضع حمل طول مي‏كشد. اين وضعيت، تحت عنوان ديابت بارداري نام دارد. اگر چه بلافاصله پس از انجام وضع حمل، نتايج آزمون‏ها در اين افراد به حالت طبيعي باز مي‏گردد، اما در تعداد قابل توجهي از آنها در آينده، ديابت ايجاد خواهد شد، به طوري كه هرچه ديابت در دوران بارداري شديدتر باشد، احتمال آن بيمار پس از مدت كوتاهي متاقب زايمان دچار ديابت شود، بيشتر خواهد بود.

عوارض ديابت بارداري

1. عوارض مربوط به مادر: برخي عوارض مادري ديابت بارداري عبارتنداز:
• کاهش قند خون (هيپوگليسمي): كه اغلب در نيمة اول بارداري ايجاد مي‏شود.
• افزایش قند خون (هيپرگليسمي): هيپرگليسمي مادري، بيشتر در نيمه دوم بارداري ايجاد مي‏شود. زن باردار در هفته‏هاي 20 تا 30 داراي بيشترين نياز به انسولين است و در صورتي كه در انتهاي بارداري، نياز مادر به انسولين كاهش يابد، بايد به فكر نارسايي جفت بود. پس زا زايمان، نياز مادر به انسولين، سريعاً كاهش مي‏يابد. بيشتر مشكلات جنين، از هيپرگليسمي و بالا بودن گلوكز مادر ناشي مي‏شود.
• عفونت‏ها: در دوران بارداري به سبب تأثيرات ناشي از استروژن بر اتساع عروق خوني، افزايش جريان خون كليوي و فيلتراسيون گلومرولي و در نتجه افزايش فيلتراسيون گلوكز صورت مي‏گيرد. بنابراين، تمامي زنان باردار به طور طبيعي داراي گلوكوزوري هستند و زناني كه قندخون بالاتري دارند، قند ادرار نيز بالاتر خواهد بود. از طرفي، شل شدن عضلات دستگاه ادراري در طي دوران بارداري، سبب ريفلاكس ادرار به حالب و اتساع مجاري ادراري شده، شانس عفونت‏هاي ادراري را افزايش مي‏دهد. وجود گلوكز براي تغذيه باكتري‏ها و نيز احتباس ادراري، زنان باردار را در معرض خطر ابتلا به عفونت‏هاي ادراري افزايش مي‏دهد. وجود گلوكز براي تغذيه باكتري‏ها و نيز احتباس اداراي، زنان باردار را در معرض خطر ابتلا به عفونت‏هاي اداري قرار مي‏دهد. به طوري كه شيوع عفونت‏هاي ادراري در زنان باردار مبتلا به ديابت بالاتر است.
• افزایش فشار خون (هيپرتانسيون): در 20 درصد از بيماران مبتلا به ديابت، به دليل غيرطبيعي بودن عروق خوني، احتمال ايجاد هيپرتانسيون در انتهاي بارداري وجود دارد.
• پلي‏هيدرآمينوس: افزايش مايع آمينوتيك (بيش از cc 2000) در زنان مبتلا به ديابت بارداري (به ويژه در صورت عدم كنترل قندخون) بسيار شايع است.
2. عوارض جنبي ناشي از ديابت بارداري، عبارتنداز:
• سقط: در صورت عدم كنترل قندخون، به ويژه در سه ماهة اول بارداري، شيوع سقط افزايش مي‏يابد.
• ناهنجاری( آنومالي‏) هاي مادرزادي: احتمال بروز آنومالي‏هاي جنيني در مادران ديابتي، سه برابر بيشتر بوده و شايع‏ترين آنها، آنومالي‏هاي قلبي- عروقي و عصبي هستند. آژنزي‏ساكرال جزء آنومالي هاي بسيار نادر ولي شديد ناشي از ديابت مادر است. بيشترين شانس ايجاد اين آنومالي‏ها، در هفته‏هاي سوم تا ششم بارداري بوده و كنترل مناسب قندخون در اين زمان، مي‏تواند از بروز اين آنومالي‏ها جلوگيري كند.

از ساير عوارض جنيني ديابت دوران بارداري مي‏توان به مواردي نظير ديسترس تنفسي، هيپوگليسمي نوزاد در چند ساعت اول زندگي، ماكروزومي، تروماهاي زمان تولد، هيپوكلسمي همراه با تتاني و تحريك پذيري نوزاد، هيپربيلي‏روبينمي و زردي نوزاد، افزايش مورتاليته پره‏ناتال و مرگ ناگهاني جنين اشاره كرد

منابع: روزنامه آفتاب- همشهری آنلاین

نظرات بییندگان :