شعر کودکانه خورشید محبت - حضرت امام حسین (ع)

شعر کودکانه خورشید محبت - حضرت امام حسین (ع)

وقتي كه با لبهاي تشنه بر خاك غلتيدي در آن روز انگار چشم آسمان هم پر شد ز اشك، از ماتم و سوز

شعر کودکانه خورشید محبت - حضرت امام حسین (ع)

کربلا

وقتي كه با لبهاي تشنه

بر خاك غلتيدي در آن روز

انگار چشم آسمان هم

پر شد ز اشك، از ماتم و سوز

*

وقتي سكينه آب مي خواست

بر چهر ه اش كردي نگاهي

ديدي كه مشك آب خاليست

از سينه ات برخاست آهي

*

وقتي علی اصغرت را

دشمن به تير خود نشان رفت

انگار خورشيد محبّت

يكبار ه از بام جهان رفت

*

آن روز در دشت شهادت

از خون سرخت، لاله روييد

در آسمانِ بي كرانه

دیگر نمی خندید خورشید

* 

نظرات بییندگان :