شستشوی گوش در منزل =>عوارض شستشوی گوش

شستشوی گوش در منزل =>عوارض شستشوی گوش

گاهی افراد به دنبال این شستشوی غیر استاندارد دچار پارگی پرده ی گوش شده اند .ما این روش را توصیه نمی کنیم چرا که این روش سیستم خود تمیزکنندگی گوش را به هم می زند...

عوارض شستشوی گوش

عوارض شستشوی گوش

سایت کودکان ما به نقل از مصاحبه آقای دکتر علیرضا کریمی یزدی – متخصص گوش و حلق و بینی – فوق تخصص گوش و استاد گروه گوش و حلق و بینی دانشگاه علوم پزشکی تهران با شبکه 3 سیما
سوال – لطفاً در خصوص آناتومی گوش توضیح دهید. 
پاسخ – گوش از سه قسمت : گوش خارجی ، گوش میانی و گوش داخلی تشکیل شده است . جایگاه آن در قاعده ی جمجمه و در داخل استخوان بسیار سختی است . لاله ی گوش ، مجرا و پرده جزو گوش خارجی است . صندوقچه ی صماخی که پشت پرده ی گوش قرار گرفته است، محتوی استخوانچه ی چکشی ، سندانی و رکابی و همینطور رشته های عصبی و ضمائم و عضلات مربوطه جزو گوش میانی است . این قضا از طریق مجرای استاش به حلق متصل است . وقتی که فرد آب دهان خود را قورت می دهد حس می کند که گوش خود بسته شد . یا وقتی که بینی خود را می گیرد و در دهان خود باد می کند حس می کند که گوش او از هوا پر شده است نشان دهنده ی این است که این صندوقچه ی صماخی ازطریق شیپور استاش با حلق ارتباط دارد . گوش داخلی شامل استخوان حلزونی مربوط به سیستم و سلول های حساسه ی شنوایی و ضمائم آن است و مجاری نیم دایره و سیستم های تعادلی مربوط به گوش است . مجموعه ی این ساختمان در خدمت دریافت اصوات و تقویت آن از بیرون و فضا است . و همینطور انتقال این صدا به داخل حلزون و تحریک شدن سلول های حساسه ی شنوایی که سلول های عصبی هستند و با شارژ و دشارژ و ایجاد جریان بایوالکتریک و انتقال آن از طریق عصب شنوایی به ساختمان های مرکزی در مغز در لوب تمپورال است . 
سوال – راه نفوذ میکروب ها و ویروس ها و عفونی شدن گوش از چه طریقی است ؟ 
پاسخ – مجرای گوش به نوعی طراحی شده که در خود یک سیستم دفاعی دارد . مجرای گوش کاملاً صاف مانند یک لوله ای نیست که اگر یک جسم خارجی مستقیم بخواهد برخورد کند در حالت معمول بتواند به پرده ی گوش آسیب برساند . دارای یک انحناء است و خیلی گشاد نیست که در معرض آسیب های مختلف باشد . علاوه بر این ماده ای شیمیایی در مجرای گوش ترشح می شود که همان واکس و جرم گوش است . ترشحات زرد رنگی که در همه ی سنین وجود دارد و به تدریج هرچه سن بالاتر میرود از رنگ زرد کهربایی در نوزادان به زرد پررنگ ، قهوه ای و در افراد مسن به قهوه ای سوخته و یا کاملاً سیاه رنگ تغییر شکل می دهد و غلظت آن نیز بیشتر می شود . اینکه دربزرگسالان این جرم گوش تراکم پیدا می کند و مجرا را می بندد بخاطر همین خصوصیات است که در سنین بالا هم غلظت و هم تغییر رنگ پیدا کرده وخروج آنها را مختل می کند . به هر حال ترشح این مواد مانع از ورود حشرات است . با حضور این جرم یک سیستم دفاعی ما در گوش داریم . همچنین با وجود این جرم در مجرا میکروب ها و سلول ها قابلیت رشد ندارند . افرادی که گوش خود را دستکاری می کنند این لایه ی فاعی را از بین می برند و گوش خود را در معرض آسیب و فعالیت قارچ ها و میکروب ها قرار می دهند . گرچه این سیستم دفاعی وجود دارد اما راه ورود میکروب به گوش می تواند همان مجرا باشد . وقتی که در معرض آب های بسیار آلوده قرار بگیرد دیگر این دفاع گوش نیز موثر واقع نمی شود و ما با گوش دردهای شناوران و گوش دردهای تابستانی مواجه هستیم . بعد از شنا در آب آلوده می بینیم که گوش دچار التهاب ، ترشح و درد می شود . یک راه دیگر میکروب از طریق همان مجرای استاش است . بچه هایی که دچار سرماخوردگی یا آنژین چرکی می شوند از طریق شیپور استاش گوش میانی آنها مبتلا می شود . گوش درد در بچه ها خیلی شایع است بخاطر اینکه مجرای اشتاش در بچه ها نسبت به بزرگسالان کیفیت لازم را برای دفاع ندارد . پس این دو راه یعنی یکی مجرای گوش و دیگری شیپور استاش راه ورود عفونت ها در گوش است. 
به طور کلی وقتی میکروب و میکروارگانیسم های عفونی ، قارچها و ویروس ها در هر قسمتی از بدن شخص فعال می شود که دفاع بدن دربرابر آن قدرت تهاجم میکروبی کاهش پیدا کند . یعنی این تعادل به نفع آن پاتوژن و آن میکروب به هم بخورد . کاهش دفاع باعث افزایش قدرت میکروب است . ایمنی بچه هایی که از شیرمادر استفاده نمی کنند پایین است و زودتر دچار التهاب گوش می شوند . افرادی که دیابتیک هستند در همه ی بدن از جمله گوش زودتر مبتلا به عفونت می شوند . افرادی که بیماری های بانقص ایمنی دارند ، افرادی که ضعف بهداشتی و ضعف غذایی دارند و مواد موثره ی مورد نیاز بدن را از نظر غذایی دریافت نمی کنند ، کمبود ویتامین دارند ، استرس ها ، خستگی ها و همه ی این عوامل می توانند عوامل غیر مستقیم ابتلا به عفونت ها هم باشند. 
سوال – آیا عفونت گوش بیماری خطرناکی است یا خیر؟ 
پاسخ –عفونت ها به دو گونه هستند حاد و مزمن . عفونت های حاد گوش معمولاً در وضعیتی اتفاق می افتد که پرده ی گوش سالم است و به دنبال یک فعالیت میکروبی در فضای دهان و حلق ، سرماخوردگی ، گلودرد چرکی و یا سینوزیت حاد اتفاق می افتد . این میکروب ها از طریق شیپور استاش وارد می شوند و گوش میانی و بعد از آن فضا های دیگر مرتبط با گوش میانی را درگیر می کنند . به این وضعیت ما عفونت حاد می گوییم که در کودکان خیلی شایع است . در همه ی دنیا ما کودکی را تا سه سه سالگی نمی شناسیم که یک یا چند بار دچار التهاب گوش میانی نشده باشد . اغلب اینها با همان درمان های ساده و یا بدون درمان کنترل می شوند . مثلاً وقتی که یک سرماخوردگی ساده ی ویروسی است ممکن است یک اوتیت نیز ایجاد شود که با همان مراقبت های معمول بسیاری از اینها کنترل می شود . افرادی که علائم حاد دارند و درد درآنها جدی است یا احساس پری و سنگینی در گوش دارند حتماً باید توسط پزشک ویزیت و درمان شوند . عدم توجه به این علائم التهابی حاد در گوش ایجاد تجمع و تراکم چرک را در پشت پرده ی گوش به دنبال دارد . و ادامه ی این وضعیت باعث پارگی پرده ی گوش و خارج شدن ترشحات چرکی از مجرای گوش می شود . ما مکرارا ً با مادرانی مواجه هستیم که فرزند سه ساله ی خود را به مطب می آورند و می گویند چند روزی است که فرزند من کمی طب دارد ، سرفه کرده و آب ریزش از بینی دارد . من به پزشک مراجعه نکرده ام دیشب بی قرار بود و سحر بعد از بی قراری زیاد خوابید و دیدم که متکای او پر از ترشحات چرکی و خونی است . این یک تابلوی اوتیت حادی است که به دنبال یک سرماخوردگی یا فعالیت میکروبی اتفاق افتاده و گوش به طور ثانویه مبتلا شده است . اگر این گلودرد چرکی یا فعالیت میکروبی به موقع درمان می شد و آنتی بیوتیک مناسب را توسط پزشک دریافت کرده بود اغلب اوقات منجر به این سیری که گوش را درگیر کند نمی شد. در عفونت های مزمن یک گروهی هستند که پرده ی گوش سالم است و ما خیلی به آن عفونت نمی گوییم . یک التهاب ساده ای است که بیشتر به دلیل تجمع مایع غیر چرکی یا چرکی غیر فعال و به دنبال فشار منفی در گوش ایجاد می شود و بیشتر در بچه ها شایع است . به این دلیل که شیپور استاش آنها خوب کار نمی کند . لوزه ی سوم و بزرگی آن و التهاب ناحیه ی پشت حلق یکی از عواملی است که مانع از خوب کارکردن شیپور استاش و تخلیه ی ترشحات گوش می شود . ما به این بیماری اوتیت سروز می گوییم . معمولاً قابل درمان است و اگر به درمان های ما در دو یا سه دوره پاسخ نداد یک عمل ساده ی جراحی روی پرده ی گوش انجام داده و ترشحات را خارج می کنیم و هم زمان با آن لوزه ی سوم این بچه ها را بر می داریم . دسته ی مهم تر اوتیت مزمن ، عفونت ها و ترشحات چرکی مزمن از گوش است که معمولاً با پارگی پرده ی گوش همراه هستند . گوش میانی معمولاً درگیر است . گوش داخلی و حلزون به دلیل فعالیت های میکروبی و جذب مواد سمی و توکسین از فعالیت های میکروبی به داخل حلزون در معرض خطر است . این افراد ممکن است دچار سرگیجه شوند و به تدریج در طول چند سال دچار افت شنوایی حسی در حلزون شوند . علاوه بر آن به دلیل پارگی پرده ی گوش و همینطور درگیری استخوانچه های گوش دچار افت شنوایی هدایتی هم همیشه هستند . معمولاً چون این ها به تدریج بوده و علائم آن خیلی کم سرو صدا است و همراه با تب و درد نیست و فقط گاهی ترشحات گوش را دارند کمتر مورد توجه قرار می گیرد . گاهی مبتلایان به این نوع عفونت گوش با عوارض جدی به ما مراجعه می کنند . 
سوال – لطفاً درخصوص علائم این بیماری توضیح بفرمایید. 
پاسخ – در اوتیت حاد علائم معمولاً با یک احساس پری در گوش و یک درد ملایم که به تدریج شدید می شود شروع می شود . معمولاً این وضعیت به دنبال یک حالت عفونی ویروسی و یا میکروبی در دهان ، حلق ، بینی و سینوس ها اتفاق می افتد . در این سیر حتماً باید افراد به پزشک مراجعه کنند . اما یک التهاب ساده ی حلق و یک سرماخوردگی ساده ، آبریزش و عطسه که همراه با یک تب مختصر و کوتاه است و با مراقبت های معمول حتی بدون استفاده از دارو می تواند درمان شود ، معمولاً گوش را مبتلا نمی کند . تأکید ما این است که اگر بچه ای دچار حالت های عفونی در بینی ، حلق و سینوس و سرماخوردگی های معمول شد و احساس گوش درد کرد حتماً باید توسط پزشک ویزیت شود و نباید سهل انگاری کرد . زیرا ممکن است این التهاب گوش به اوتیت حاد خیلی جدی و چرکی و با آن تبعاتی گفته شد تبدیل شود و نباید گذاشت که بیماری به آن مراحل برسد. 
التهاب های مزمن و عفونت های چرکی و مزمن گوش را ما می توانیم به دو دسته تقسیم کنیم . در التهاب های مزمن پرده ی گوش سالم است ولی به دلیل اختلال عملکردی شیپور استاش و مجرای استاش ترشحات پشت پرده ی گوش نمی تواند به داخل حلق تخلیه شود و در نتیجه باقی می ماند . این در بچه ها خیلی شایع است . معمولاً بچه هایی که دچار لوزه ی سوم بزرگ هستند و یا بچه هایی که شکاف کام و یا نقص های آناتومیکی دارند به آن مبتلا می شوند . این نوع التهاب مزمن گوش فقط ایجاد کم شنوایی مختصر می کند که در بچه ها دیر شناخته می شود . والدینی که می بینند بچه های آنها صدای رادیو و یا تلویزیون را بلند کرده و یا نزدیک آن می نشینند . یا وقتی که آنها را صدا می کنند عکس العمل آنها خوب نیست ، حتماً باید به پزشک مراجعه کنند . احتمال اینکه این افراد به این نوع التهاب مزمن گوش که به آن اوتیت سروز باشند وجود دارد . و با ویزیت پزشک و ارزیابی های بالینی و ارزیابی های تشخیصی و پاراکلینیکی قابل تشخیص است . اغلب این افراد با دارو درمان می شوند و برخی نیز نیاز به اقدامات جراحی پیدا می کنند . دسته ی دیگر عفونت های مزمن گوش است که همراه با خروج ترشحات چرکی است . ترشحات طبیعی گوش نباید با ترشحات چرکی گوش اشتباه گرفته شود . ترشحی که زرد و یا قهوه ای و بدون بوی عفونت می باشد و به طور طبیعی می توان بعد از استحمام آن زردی را در ابتدای گوش با استفاده از دستمال تمیز کرد بدون اینکه گوش پاک کن را وارد مجرا کنند ، طبیعی است و برای دفاع گوش بوجود آمده و نباید دستکاری شود . ولی ترشحاتی که همراه با رنگ کدر و بوی بد و گاهی با احساس کم شنوایی است باید به حساب ترشحات چرکی جدی گذاشت . معمولاً این ترشحات چرکی مزمن به دنبال استحمام تشدید می شود . اگر این افراد در آب های غیر آلوده یعنی استخری که کلوریزه شده و بدون فعالیت جدی میکروبی و خارج از استاندارد هم است شنا کنند این عفونت تشدید می شود . این حالت معمولاً با پارگی پرده ی گوش و افت شنوایی متوسط و یا شدید است . در گروه دیگری از افراد پارگی پرده ی گوش وجود دارد اما عفونتی مشاهده نمی شود . این گروه افرادی هستند که رشد پوست و یا بافت پوستی به طرف گوش میانی است . گاهی اوقات در افرادی که بهداشت خیلی خوبی هم داشته و مراقب گوش خود هستند در معاینات دوره ای مشکل آنها را کشف می کنیم . یعنی علائم آن بسیار بی سرو صدا است . برخی از این افراد افت شنوایی و ترشحات چرکی هم ندارند. اما یک سوراخ کوچکی درگوش داشته و رشد پوست به داخل گوش میانی آنها می باشد . البته یک طیفی در این زمینه وجود دارد از یک حداقل علائم تا یک بیماری پیشرفته که پرده ی گوش را به طور کامل درگیر می کند . استخوانچه ها را درگیر کرده ، افت شنوایی وسیع داده و عوارض خیلی جدی را بوجود می آورد . به هرحال ترشح چرکی همراه با بوی بد و تشدید شدن در شرایط خاص مثل استحمام باید حتماً مورد توجه قرار گرفته و گوش توسط متخصص گوش ویزیت شده و بررسی های لازم از جمله معاینات میکروسکوپی انجام شود . 
سوال – سه یا چهارهفته ی پیش احساس کردم که حشره ای در گوش من رفته و بال می زند . به دکتر مراجعه کردم گفتند که حشره ای نیست و گوش شما عفونت کرده است به من دارو دادند . با اینکه دارو ها را استفاده کردم و الان دو هفته گذشته است اما باز هم گاهگاهی گوش من درد می گیرد . من افت شنوایی ندارم و تب نیز نکرده ام اما ترشحات چرکی و درد دارم ، اکثراً هم وقتی به حمام می روم آب به داخل گوش من می رود . می خواستم بدانم باید چکار کنم . 
پاسخ - احساس صدایی که ایشان در گوش خود داشته اند ممکن است که حشره بوده ولی قطعی نیست . گاهی اوقات یک احساس صدایی در گوش وجود دارد که مربوط به گوش خارجی نیست و فعل و انفعالاتی است که در حلزون اتفاق می افتد . چون دچار افت شنوایی نشده اند درگیری حلزونی منتفی است . بنابراین مشکلی که ایجاد شده در گوش خارجی است و می تواند یک فعالیت میکروبی باشد . بخصوص اینکه الان ترشحات چرکی و درد دارند ، درد بهترین علامت برای عفونت گوش خارجی است . چون در فصل تابستان است با توجه به شرایط مناسبی که از نظر گرما وجود دارد و رطوبتی که بخصوص در منطقه ی شمال کشور زیاد است ، فعالیت های میکروبی و قارچی در مجاری گوشی که مستعد است اتفاق می افتد . پیشنهاد من این است که از قطره های آنتی بیوتیک ، ضد عفونی کننده و خشک کننده استفاده کنند . و بعد از دوره ی درمانی یک یا دوهفته مجدداً به پزشک مراجعه کنند و اگر لازم باشد و ترشح چرکی باقی مانده باشد در یک شرایط بهتر پزشک متخصص بتواند ساکشن کند و درمان را ادامه دهد . 
سوال – آیا شما توصیه می کنید که افراد به طور خودسرانه از داروهای مختلف گوش استفاده کنند یا خیر؟ 
پاسخ – اصولاً مصرف دارو به طور خودسرانه بخصوص آنتی بیوتیک ها نهی می شود و اصلاً به صلاح افراد نیست . اما برخی از موارد است که توصیه ی پزشک و توصیه ی بهداشتی است . مثلاً برای مراقبت از بهداشت گوش بخصوص در مورد افرادی که پرده ی گوش سالمی دارند و در استخر شنا می کنند ، ضمن اینکه توصیه می کنیم گوش خود را دستکاری نکنند ، می گوییم بعد از هر شنا گوش خود را با سشوآر خشک کنید . و سه یا چهار قطره از محلول ضد عفونی کننده ی الکل بوریکه را در گوش خود بریزید . این یک کار بهداشتی است و مصرف خودسرانه به حساب نمی آید . ولی اگر به دلیل ترشح چرکی شروع به مصرف آنتی بیوتیک کنند یا اقدامات خودسر انجام دهند مورد اشکال است و هم عوارض دارویی وهم عوارضی در خود سیستم گوش به دلیل عدم دریافت درمان صحیح به دنبال دارد. 
سوال – وقتی فردی با هر نوع عفونتی چه حاد و چه مزمن به شما مراجعه می کند شما چه روش های تشخیصی به کار می برید ؟ 
پاسخ – مهمترین تشخیص معاینه است که مراحل دارد . یا با چراغ پیشانی یا با اتوسکوپ و بهترین راه معاینه با میکروسکوپ است . وقتی که ما گوش یک کودکی را که دچار درد است زیر میکروسکوپ نگاه می کنیم ، قرمزی پرده ی گوش و برجسته شدن آن را به راحتی می توانیم تشخیص دهیم . و باعلائم دیگری که دارد مانند تب در کنار هم به یک تشخیص درست می رسیم و درمان را شروع می کنیم . یا وقتی که در زیر میکروسکوپ می بینیم که ترشح چرکی وجود دارد و آن را ساکشن می کنیم و یا این که پرده ی گوش سوراخ است و یا ضایعه ی پوستی به داخل گوش میانی رشد کرده و یا پولیپ و بافت های جوانه ای در گوش میانی و یا مخاط کاملاً مشخص است . تشخیص ما این است که حتماً عفونت مزمن گوش وجود دارد و درمان را شروع می کنیم . در ادامه ی درمان و برای ارزیابی های بیشترتشخیصی استفاده از آزمایشات و تست های مربوط به شنوایی را داریم . که در مورد اول اگر ما شک کردیم که این التهاب حاد بعد از درمان ماتبدیل به یک التهاب مزمن ، همراه با مایع و یا فشار منفی پشت پرده ی گوش ما کاری می کنیم که وضعیت گوش میانی و پرده ی گوش را به ما نشان دهد . در مورد عفونت های مزمن همراه با پارگی پرده ی گوش ما ارزیابی ادیو متری را درخواست می کنیم که متوجه شویم چه مقدار افت شنوایی بوجود آمده است . همینطور ارزیابی عملکرد شیپور استاش را درخواست می کنیم تا ببینیم شیپور استاش در گوشی که دچار عفونت مزمن و ترشح چرکی مکرر است ، آیا اختلال عملکرد دارد یا خیر؟ ارزیابی های پاراکلینیک و کمک تشخیصی به ما کمک می کنند که ما تصمیم بهتری را برای ادامه ی درمان اتخاذ کنیم . 
سوال – آیا شما توصیه می کنید که شستشوی گوش و یا ساکشن بی مورد انجام شود یا خیر؟ 
پاسخ – گوش به گونه ای خلق شده است که سیستم خود تمیزکنندگی را در خود دارد . ترشحاتی که درگوش خارجی است از طریق همان بافت های پوستی که مرتب و از عمق به سطح رشد می کنند به سمت بیرون و مدخل مجرا سیر می کند و اغلب همان ترشحات زردی که بعد از هر استحمام در مدخل گوش پاک می شود ایجاد می شود . گروه کمی از افراد هستند که ترشحات طبیعی گوش آنها خوب تخلیه نشده و تجمع پیدا می کند . این افراد نیاز دارند که به پزشک مراجعه کرده و این جرم گوش اگر مزاحمت ایجاد کرده تمیز شود . استفاده از گوش پاک کن که به غلط این نام را گرفته است بلکه اینها وسیله ای است برای رساندن دارو به نقاط مختلف بدن از جمله چین های پوستی . ما به هیچ وجه آن را به عنوان یک وسیله ی بهداشتی برای تمیز کردن پوست توصیه نمی کنیم . اگر گوشی جرم دارد باید به وسیله ی پزشک مورد بررسی قرار گرفته و تمیز شود . ما در همین حدی که به وسیله ی یک دستمال بر روی انگشت بعد از استحمام گودی گوش را تمیز کنیم کافی است . و از ورود گوش پاک کن که می تواند تا عمق رفته و گاهی به پرده ی گوش آسیب برساند یا پوست مجرا را دچار آسیب دیدگی و خونریزی کند باید پرهیز کنیم . بنابراین همه ی افراد نیاز به تمیزکردن و جرم گیری گوش ندارند . فقط افرادی که جرم زیادی در گوش آنها تجمع پیدا می کند باید به وسیله ی پزشک جرم گیری کنند . و برخی روش های قدیمی که متأسفانه هنوز در بعضی از مراکز درمانی و مطب ها استفاده می شود ما توصیه نمی کنیم . آن روش ها استفاده از سرنگ های بزرگ فلزی و آب جوشیده و یا استفاده از سرم و فشردن آن آب در گوش برای شستشو و خارج شدن جرم است . این کار عوارض متعددی به دنبال دارد که گزارش شده و خود ما شاهد آن هستیم که گاهی افراد به دنبال این شستشوی غیر استاندارد دچار پارگی پرده ی گوش شده اند .ما این روش را توصیه نمی کنیم چرا که این روش سیستم خود تمیزکنندگی گوش را به هم می زند . افرادی که در معرض شستشوی مکرر گوش قرار گرفته اند دیگر نمی توانند یک سیستم تمیز کنندگی طبیعی گوش را داشته باشند . توصیه ی ما این است که با استفاده از قطره های نرم کننده مانند گلیسرین فنیکه به وسیله ی پزشک متخصص زیر میکروسکوپ ساکشن و تخلیه شود . 
سوال - من در بچگی در گوش خود گوش پاک کن کرده بودم که باعث پارگی پرده ی گوش من شده بود . بعد از یک مدت ترشح گوش داشتم وقتی که به دکتر مراجعه کردم و تحت درمان قرار گرفتم ترشحات گوش من خوب شد . بعد از یک مدت که مجدداً به پزشک مراجعه کردم گفتند که سوراخ گوش من بسته شده است . بعد از مدتی افت شنوایی پیدا کردم . الان به من گفته اند که باید جراحی کنم می خواستم بدانم درصورت عمل آیا شنوایی من بهتر می شود یا خیر؟ 
پاسخ – این یک نمونه از دستکاری گوش و یا استفاده از گوش پاک کن آسیب رسان است که باعث پارگی پرده ی گوش و به دنبال آن عفونت مزمن شده است . به نظر می رسد که در طول زمان با دفاع بدن عفونت کنترل شده است . وقتی که عفونتی نباشد و سوراخ پرده ی گوش کوچک باشد معمولاً ترمیم می شود . اما عوارض این عفونت مزمن رسوب مواد کلسیمی است که اطراف زنجیره ی استخوانی ایجاد شده و تحرک این استخوانچه ها را محدود کرده است . درنتیجه منجر به یک افت شنوایی هدایتی شده است . اگر پزشک متخصص ایشان را ویزیت کرده و به دنبال انجام تست ادیومتری تشخیص داده که کم شنوایی ایشان از نوع هدایتی است ، عمل خیلی موثر است و می تواند کمک کند . گاهی اوقات به دلیل جذب مواد سمی از فعالیت های میکروبی به داخل حلزون ، افت حسی عصبی بوجود می آید . این نوع افت را با عمل جراحی معمول گوش نمی تواند رفع کرد . ولی در مورد ایشان چون افت هدایتی است قابل عمل است و می توانند شنوایی خود را بدست بیاورند . 
سوال – آیا عفونت گوش می تواند باعث سرگیجه شود ؟ 
پاسخ – بله – به دلیل جذب مواد سمی و توکسین های میکروبی می تواند التهاب گوش داخلی ایجاد شود و سرگیجه جدی بوجودبیاید. 
سوال – آیا عفونت های دندانی می تواند باعث گوش درد شود ؟ 
پاسخ – اصولاً دندان و فک ونواحی حلق شاخه های ارتباطی با شاخه های حسی عصبی در گوش دارند . گوش می تواند کاملاً سالم باشد اما احساس درد کند . اما منشاء این درد یا دندان ، مفصل فک و یا لوزه است . 
سوال – آیا عفونت گوش باعث فلجی صورت می شود ؟ 
پاسخ – عفونت مزمن گوش می تواند عصب صورت را فلج کند . چون عصب صورت از داخل گوش میانی عبور می کند و یکی از عوارض و خطرات نیز همین است . می تواند آبسه ی مغزی و مخچه ایجاد کند و می تواند سرگیجه های خیلی جدی ایجاد کند

نظرات بییندگان :