روش آموزش زبان انگلیسی به کودکان

روش آموزش زبان انگلیسی به کودکان

بررسی‌های بیشتر در مورد یادگیری زبان در سنین پایین نشان داد کودک نه تنها با یادگیری زبان، برخورد اجتماعی‌اش تقویت می‌شود و در ارتباط با دیگر بچه‌ها موفق‌تر عمل می‌کند...

روش آموزش زبان انگلیسی به کودکان

روش آموزش زبان انگلیسی به کودکان


اما واقعا از چه سالی باید آموزش زبان به کودکان را شروع کرد؟ 

بسیاری از کار‌شناسان بر این باورند هرچه زبان دوم در سنین پایین‌تری به کودک آموزش داده شود احتمال این‌که کودک در سال‌های بعد در یادگیری این زبان موفق‌تر باشد، بیشتر است. در سال ۱۹۹۶ یک مقاله در روزنامه نیوزویک منتشر شد که نتایج یک تحقیق را بررسی می‌کرد. بر اساس این تحقیق، کودکی که بعد از 10 سالگی شروع به آموختن زبان دوم کند با احتمال کمتری ممکن است بتواند بعدها این زبان را مانند کسانی که آن زبان، زبان مادری‌شان است، صحبت کند. نتایج این تحقیق توسط زبان‌شناسان زیادی تایید شده است و به دنبال این تحقیق، تحقیقات بسیار دیگری هم انجام شد که بر همین موضوع تاکید داشت. بررسی‌های بیشتر در مورد یادگیری زبان در سنین پایین نشان داد کودک نه تنها با یادگیری زبان، برخورد اجتماعی‌اش تقویت می‌شود و در ارتباط با دیگر بچه‌ها موفق‌تر عمل می‌کند، بلکه این مسئله می‌تواند باعث پیشرفت عملکرد کلی کودک در بقیه دروس در مدرسه نیز بشود. در تحقیقی روی بچه‌های مدارس یکی از کشورهای غیرانگلیسی زبان، کودکانی که بیش از ۴ سال به یادگیری زبان دوم (اغلب زبان انگلیسی) پرداخته بودند نسبت به بچه‌هایی که زمان کمتری آن زبان را آموزش ديده بودند یا اصلا زبان دومی را یاد نگرفته بودند، در امتحان جامع و تست‌های مورد نظر تحقیق نتایج بهتری کسب کردند. طبق این تحقیق بچه‌هایی که زبان دوم یاد گرفته بودند حتی از بچه‌هایی که به یادگیری ریاضی پرداخته بودند هم موفق‌تر عمل کرده بودند. نتایج بررسی‌های متخصصان آموزش کودک نشان داده است کودکانی که زبان دوم می‌آموزند در حل مسائل پیچیده خلاقيت و تبحر بیشتری دارند. بررسی‌های بروک لمبرت و تاکر، در سال ۱۹۷۴ نشان داده است بچه‌هایی که توانایی یاد گرفتن بیش از یک زبان را دارند هوش بالاتری دارند. لمبرت این‌طور استدلال می‌کند که شاید یادگیری زبان دوم و زبان‌های بیشتر باعث پیشرفت توانایی ذهنی و قوه درک فرد شده است.

با رشد روز افزون ارتباطات، نیاز افراد به یک زبان واحد و بین المللی افزایش یافته و همه روزه شاهد هزاران هزار نفری هستیم که هدف اصلی شان یادگیری زبان انگلیسی می باشد. در این مسیر همواره مشکلات و موانعی بوده و هست که باعث می شود رویای این افراد به حقیقت نپیوندد و آنها را از یادگیری صحیح زبان انگلیسی مایوس می کند.
لذا آموزش اصولی و بر پایه نیاز هر یک از این افراد بایستی در دستور کار قرار گیرد. در حال حاضر، روش های متفاوتی برای یادگیری زبان انگلیسی وجود دارد که به توضیح برخی از آنها می پردازیم.یکی از قدیمیترین روش های آموزش،  روش دستور- ترجمه می باشد که پایه آن زبانشناسی ساختگرا می باشد و تاکید اصلی بر روی قواعد و دستور زبان و نوشتن می باشد. در این روش دستور زبان و واژگان زبان مقصد به زبان مادری ترجمه می شود و مهارت های گفتاری نادیده گرفته می شود.

جدیدترین روش آموزش زبان انگلیسی
روش دیگر، روش مستقیم می باشد که پالمر بنیانگذار آن می باشد و شعار آنها گفتار طبیعی در بافت طبیعی می باشد. در این روش که روش استقرایی است، مواد آموزشی بر اساس سطح دشواری درجه بندی می شود و در ابتدا درک گفتار به زبان آموزش داده می شود و سپس تولید گفتار و بعد خواندن و نوشتن. در این روش استفاده بسیار محدودی از ترجمه می شود و مکالمه های اجتماعی از ابتدای آموزش به زبان آموز، آموزش داده میشود.
روش بعدی، روش شنیداری – گفتاری می باشد که موسس آن چارلز فرایز می باشد. در این روش، تکرار الگوهای جمله اصل اساسی یادگیری است. طرفداران این روش بر این عقیده هستند که ذهن و تفکر، ارتباطی با درک گفتار ندارد و تکرار و تمرین مکانیکی جوهره یادگیری محسوب می شوند. مشکل اصلی این روش در این است که زبان آموزان دانش کسب نمی کنند، بلکه پاسخ های رفتاری را فرا می گیرند. و مشکل دیگر این روش در این است که مکالمه ها و الگو ها خفظ می شوند و زبان آموز توانایی گفتار فی البداهه و ایجاد گفتار طبیعی را نخواهند داشت.
آخرین روش، روش تلقینی است که در واقع همان روش دستور- ترجمه می باشد با این تفاوت که موسیقی نقش اصلی را در یادگیری ایفا می کند. بنیانگذار این روش، "جرگی لوزانف" می باشد که معتقد است خودآگاهی در زبان آموز از طریق پخش موسیقی آرام به وجود می آید و در این شرایط زبان آموز می تواند، در محیطی آرام زبان را فرا گیرد.
هر یک از این روش ها، نقاط قوت و ضعف خود را داشته و تاثیر شگرفی در یادگیری زبان داشته اند. لذا بر آن شدیم تا با ارائه روشی نوین و جدید، نقاط ضعف روش های دیگر را از میان برداشته و با تلفیق نقاط قوت آن، روشی کاملا خودآموز و علمی را ارائه دهیم.

نقش والدین در آموزش زبان
آموزش زبان باید توسط یک متخصص و بر اساس سیستم مناسب باشد. ساعات و جلسات آموزش زبان دوم و نحوه به کارگیری آن کاملا حساب شده است به همین دلیل والدین نا‌آشنا به این امر ممکن است نتوانند مربی‌های خوبی برای آموزش زبان به کودک‌شان باشند. اما آن‌ها می‌توانند با تشویق کودک به یادگیری و حمایت از او، علاقه کودک را به فراگیری زبان و فرهنگ دیگر بیشتر کنند. به کودک‌تان نشان بدهید توانایی او در صحبت کردن به زبان دیگر، برای‌تان ارزشمند است و با او همراهی کنید. سعی کنید کودک‌تان را به جشن‌ها یا مراسمی که در مورد فرهنگ‌ها و زبان‌های دیگر است ببرید یا با مشورت معلمش، کتاب‌ها و فیلم‌هایی به زبانی که در حال یادگیری است در اختیارش قرار دهید. اگر خودتان هم به آن زبان آشنایید، برایش به آن زبان کتاب بخوانید اما سعی کنید کلمات را به صورت صحیح تلفظ کنید. در بقیه مواد درسی با کودک‌تان کار کنید تا کودک با خیال راحت‌تری به یادگیری زبان بپردازد و مشکلی در زمینه‌های دیگر نداشته باشد. 

منبع:برترین ها

نظرات بییندگان :