درمان بچه های بیش فعال - راه های شناخت کودک بیش فعال و درمان کودک بیش فعال

درمان بچه های بیش فعال - راه های شناخت کودک بیش فعال و درمان کودک بیش فعال

اولين موضوعي که در درمان بيش فعالي مطرح است درمان روانپزشکي است يعني بايد حتما فرد مورد معاينه روانپزشکي قرار بگيرد و بعد از آزمايش هاي مغزي داروهاي لازم با توجه به نوع و

درمان بچه های بیش فعال

بچه بیش فعال

كودكان بيش فعال در معرض آسيب
نويسنده: ناصر قاسمزاد*
در خبرها داشتيم دختر 14ساله اي به دليل پرخاشگري و بيش فعالي توسط پدرش به قتل رسيد. کودکان و نوجوانان بيش فعال انرژي زيادي را از والدين مي گيرند و در بسياري از مواقع رفتارهاي غيرقابل کنترل دارند که مانع از آرامش و آسايش افراد خانواده مي شود. اولين موضوعي که در درمان بيش فعالي مطرح است درمان روانپزشکي است يعني بايد حتما فرد مورد معاينه روانپزشکي قرار بگيرد و بعد از آزمايش هاي مغزي داروهاي لازم با توجه به نوع و کيفيت و ميزان بيش فعالي کودک براي او تجويز شود. بعضي از والدين داراي سعه صدر، ظرفيت و مقاومت بالاتري هستند و مي توانند با اين بچه ها مدارا کنند. روش تربيتي برخي والدين هم برخورد و مهار فيزيکي است. در چنين شرايطي کودک هم تنبيه را تحمل مي کند و اين شيوه ادامه مي يابد. ولي حساسيت و ميزان آسيب پذيري برخي والدين بالاست و آستانه تحمل کمتري دارند. آنها به مرور در روابطي که با اين کودک دارند به خستگي رواني مبتلامي شوند، از نظر ذهني و فکري خودشان را شکست خورده و ناکام در فرزندپروري مي بينند و گاهي اين حس شکست و ياس باعث افسردگي، کاهش بازدهي و خدشه در ارتباطات شغلي و اجتماعي پدر يا مادر مي شود و وقتي چنين شرايط روحي اي بر فرد مستولي شود امکان آسيب زدن به خود به وجود مي آيد. همچنين در برخي مواقع که سوابق رشدي خود پدر يا مادر با وقفه هايي روبه رو بوده و زمينه هاي شکل گيري وجدانيات اخلاقي به نحو صحيح در او رشد نيافته باشد امکان وارد کردن آسيب به ديگري و بزه هم وجود دارد. يعني وقتي ما مي بينيم پدر يا مادري مرتکب چنين جنايتي مي شود به معني آن است که آستانه تحمل پايين آمده و در دوره رشد آن پدر يا مادر هم وقفه هايي وجود داشته است. بنابراين صلاح اين است که والدين قبل و بعد از ازدواج مشاوره هاي مربوطه را در مورد فرزندپروري و عهده دار شدن مسووليت پدر يا مادري دريافت کنند و آموزش هاي لازم را ببينند و خطرات و بيماري هايي که ممکن است بچه ها را تهديد کند، مانند بيش فعالي يا بقيه اختلالات دوران کودکي را بشناسند و بتوانند در اولين فرصت نسبت به درمان اقدام کنند. مثلادر همين مورد دختر 14ساله او بايد درخصوص بيش فعالي به درمان مي رسيد يعني اگر اين موضوع به موقع تشخيص داده شود، سن 14سالگي، سن کنترل و رو به سلامت شدن بيماري است اما روند تربيتي بيمارگونه والدين، باج دهي زياد، کنار آمدن بي محابا و هزينه دادن هاي زياد در نهايت باعث آسيب به خود والدين و فرزند شده است. همان طور که تاکيد شد اقدامات روانپزشکي در خط مقدم درمان است و در کنار آن مشاوره هاي رواني از سنين پايين توصيه مي شود. در اين صورت وقتي فرزند به نوجواني رسيد اين بيماري ديگر کنترل شده است. درمان درخصوص کودکان پنج تا 10ساله شروع مي شود و بيماري در سن 13 و 14سالگي سير نزولي پيدا مي کند ولي متاسفانه گاه چون درمان بهنگام و درست انجام نشده است طبيعتا مي تواند باعث چنين اتفاقاتي شود. البته اين پرونده با توجه به سکونت اين خانواده در آلمان و سپس بازگشت به ايران يک مورد استثنايي است. تغيير فرهنگ، آداب و رسوم و نحوه تربيتي از يک کشور به کشور ديگر هم باعث مي شود هم والدين آسيب ببينند و هم درمان کودک درست انجام نگيرد.
    از طرفي اين والدين براي درمان فرزند خود در سنين پايين تر اقدام کرده ولي نتيجه نگرفته اند. مي توان گفت حساسيت زياد والدين احتمالاباعث اين ماجرا شده است البته اين موضوع به بررسي احتياج دارد چون در برخي موارد درمان ها ، درمان هاي نادرستي است که با شکست روبه رو مي شود يا درمانگر، فرد قابلي نيست و شرايط درماني درست لحاظ نمي شود و گاهي هم ممکن است در اين پروسه والدين وظايفشان را درست انجام ندهند.
    علاوه بر اين موارد در يک دهه اخير در ايران با افزايش آمار اختلالات دوران کودکي روبه رو بوده ايم که ناشي از اضطرابات رايج در سطح جامعه در نزد والدين و در بين خانواده ها به واسطه مسايل اجتماعي و اقتصادي است. بنابراين توصيه مي شود زوجين قبل از اقدام به مسووليت پذيري در رابطه با فرزندان خود ابتدا اطلاعات کامل در حوزه هاي روانشناسي رشد و روانشناسي تربيتي را دريافت و حتما ابتدا مسايل و مشکلات شخصي خودشان را شناسايي و نسبت به درمان آن اقدام کنند. پيشگيري هميشه بر درمان مقدم و هزينه آن هم بسيار کمتر است.

منبع : روزنامه شرق

نظرات بییندگان :