حاملگی مولار چیست و برای چه افرادی ممکن است اتفاق بیافتد؟

حاملگی مولار چیست و برای چه افرادی ممکن است اتفاق بیافتد؟

در اغلب حامگلی های مولار کامل، کروموزوم های مادر در تخم بارور شده وجود ندارند و کروموزوم های پدر نسخه ای ديگر را تکثير می‌کنند، بنابراين دو نسخه از کروموزوم های پدر در تخم وجود ...

حاملگی مولار چيست؟ 

حاملگی مولار چيست


حاملگی مولار هنگامی رخ می‌دهد که در تخم بارور شده ناهنجاری های خاصی وجود داشته باشد. تخم بارور شده يا هرگز به جنين تبديل نمی‌شود (کامل) و يا اين که به شکل غير طبيعی رشد می‌کند و نمی‌تواند زنده بماند (نسبی).

در حاملگی های طبيعی، تخم بارور شده دارای 23 کروموزوم از پدر و 23 کروموزوم از مادر است. 
در اغلب حامگلی های مولار کامل، کروموزوم های مادر در تخم بارور شده وجود ندارند و کروموزوم های پدر نسخه ای ديگر را تکثير می‌کنند، بنابراين دو نسخه از کروموزوم های پدر در تخم وجود دارد و هيچ کروموزومی از مادر در آن موجود نيست.
 در اين حالت، جنين، کيسه جنينی يا هيچ بافت جفتی نرمالی وجود ندارد. در عوض، جفت توده ای از کيسه های شبيه به خوشه انگور را تشکيل می‌دهد.

در بيشتر حاملگی های مولار جزئی، تخم بارور شده کروموزوم های مکمل مادر را نيز دارد، اما کروموزوم های پدر دو برابر می‌شوند، بنابراين به جای 46 کروموزوم، 69 کروموزوم وجود خواهد داشت (اين پديده زمانی می‌تواند رخ دهد که کروموزوم های موجود در اسپرم دو برابر شده باشند و يا اين که دو اسپرم تخم مشابهی را بارور کنند).

در اين حالت، در ميان توده بافت غير طبيعی که شبيه خوشه انگور است، چندين بافت جفتی به وجود خواهد آمد. جنين رشد خود را آغار می‌کند، بنابراين ممکن است که جنين يا فقط تعدادی بافت جفتی و يا کيسه جنينی وجود داشته باشد. 
اما حتی اگر جنينی به وجود بيايد، در بيشتر موارد آن قدر غير طبيعی است که نمی‌تواند زنده بماند. از دست دادن حاملگی به اين شکل می‌تواند ترسناک و ناراحت کننده باشد.
 اما تا زمانی که تحت درمان مقتضی قرار می‌گيريد، احتمال ندارد که هيچ گونه عواقب جسمانی دراز مدت تهديدتان کند.


حاملگی های مولار چقدر رايج هستند؟

در هر يک هزار حاملگی در ايالات متحده، يک حاملگی مولار وجود دارد. اگر زير 20 سال يا بالای 40 سال سن داريد يا قبلاً حاملگی مولار يا دو و يا تعداد بيشتری سقط جنين داشته ايد، احتمال اينکه حاملگی تان از نوع مولار باشد، بيشتر خواهد بود.


چگونه می توانم تشخيص دهم که حاملگی من از نوع مولار است؟

در ابتدا ممکن است علائم يک حاملگی معمولی را داشته باشيد، اما پس از مدتی لکه ها يا خونريزی بيشتری را خواهيد ديد. 
خونی که از بدنتان خارج مي شود ممکن است قرمز روشن يا قهوه ای رنگ، پيوسته يا منقطع و اندک يا شديد باشد. اين خونريزی می‌تواند شش هفته پس از حاملگی يا ديرتر، دوازده هفته پس از آن آغاز شود. 
همچنين ممکن است حالت تهوع و استفراغ شديد، انقباض يا تورم شکم (ادرارتان از حد معمول بيشتر می‌شود) داشته باشيد. برخی از زنان در صورت داشتن حاملگی مولار، قبل از اواسط حاملگی، دچار تشنج پيش‌آبستنی می‌شوند.
 با اين وجود، از آنجايی که امروزه دستگاه های سونوگرافی به پزشکان کمک می‌کنند تا حاملگی مولار را زودتر تشخيص دهند، به ندرت پيش می آيد که اين حاملگی ها آن قدر طول بکشد که چنين شرايطی به وجود آيد.

در صورت داشتن لکه يا خونريزی در دوران حاملگی، بی درنگ با پزشک يا ماماي خود تماس بگيريد. 
داشتن لکه يا خون لزوماً به معنای حاملگی مولار نيست، اما احتمالاً پزشکتان آزمايش سونوگرافی را تجويز می‌کند تا دليل خونريزی را پيدا کند. وی همچنين ممکن است برای اندازه گيری سطح هورمون hCG، آزمايش خونی از شما بگيرد. اگر دارای حاملگی مولار باشيد، دستگاه آلتراسوند در ادرارتان کيسه هايی را که شبيه به خوشه‌های انگور هستند نشان خواهند داد و سطح hCG بالاتر از حد طبيعی خواهد بود.


چه درمانی برای حاملگی مولار وجود دارد؟

چنانچه تشخيص دهند که حاملگی شما از نوع مولار است، به D&C (اتساع و کورتاژ) يا کورتاژ ساکشن جهت برداشتن بافت غير طبيعی نياز پيدا خواهيد کرد. 
اين عمل را می توان تحت بيهوشی عمومی يا موضعی انجام داد. همچنين پزشکان می‌توانند از راه درون وريدی درد شما را تسکين دهند.

در عمل D&C، پزشک سپکيولم را وارد مهبل کرده و گردنه رحم و مهبل را با يک محلول ضد عفونی کننده تميز و گردنه رحم را با ميله های فلزی باريکی متسع می کند.
 وی سپس يک لوله پلاستيکی تو‌خالی را از داخل گردنه رحم (سرويکس) عبور داده و بافت مربوط به جنين را به درون آن مکش می‌کند. در نهايت، وی با استفاده از يک وسيله قاشق مانند به نام کورت curette به آرامی مابقی بافت به جا مانده را از روی ديواره های رحم بر می‌دارد.

به احتمال زياد در اين مرحله با اشعه X از سينه تان عکس بگيرند تا ببينند آيا سلول‌های غير طبيعی به ريه ها انتشار يافته اند يا خير. 
به ندرت اتفاق می افتد که اين سلول‌ها به جاهای ديگر بدن انتشار يابند، اما اگر چنين شود، ريه ها بيشتر از هر جای ديگری در معرض تهديد قرار دارند.

ممکن است پزشکتان بخواهد ميزان hCG خون شما را هفته ای يک بار اندازه بگيرد تا اطمينان حاصل کند که در حال کاهش يافتن است ( اين کاهش بيانگر اين است که ديگر هيچ بافت مولاری وجود ندارد).
هنگامی که سطح اين هورمون به مدت چند هفته متوالی به صفر برسد، هنوز هم لازم است که تا يک سال، هر يک ماه يا دو ماه يک بار اندازه گيری شود.

نکته قابل توجه: اگر تصميم گرفته ايد که ديگر بچه دار نشويد، ممکن است عمل برداشتن رحم را به جای D&C انتخاب کنيد؛ چرا که با اين کار خطر بازگشت سلول های غير طبيعی کمتر خواهد شد.

به طور کلی، سلول های غير طبيعی در حدود 2 درصد از زنانی که حاملی مولار نسبی دارند و 10 درصد زنان با حاملگی مولار کامل، پس از آن که بافت برداشته می شود، همچنان باقی می مانند. اين پديده بيماری تروپوبلاستی آبستنی مزمنgestational trophoblastic ناميده می شود. 
اگر چنين چيزی برای شما رخ دهد، بايد تحت شيمی درمانی با يک يا چند داروی ضد سرطان قرار بگيريد؛ همچنين آزمايش های ديگری از قبيل اسکن CAT يا MRI جهت کسب اطمينان از عدم گسترش بيماری به جاهای ديگر غير از رحم، گرفته خواهد شد.

با درمان سريع و متناسب، تقريباٌ 100 درصد موارد اين بيماری وقتی هنوز از رحم به جاهای ديگر بدن گسترش نيافته است، قابل درمان خواهد بود.
 حتی در موارد نادری که سلول‌های غير طبيعی به اندام های ديگر گسترش يافته اند، 80 تا 90 درصد از موارد را می‌توان درمان نمود. 
پس از آن که به بهبودی کامل رسيديد، لازم است که hCG به مدت يک سال به طور منظم تحت کنترل باشد و احتمالاً آزمايش هايی ديگر نيز انجام شود


چه موقع می توانم دوباره حامله شوم؟

تفاوتی نمی‌کند که چه نوع درمانی را دريافت کرده ايد، در هر حال لازم است پس از آن که سطح hCG در خون شما به صفر رسيد، تا يک سال برای حاملگی مجدد دست نگه داريد.
 اگر قبل از اين زمان حامله شويد، سطح hCG در خون شما بالا می‌رود و ديگر پزشک قادر نخواهد بود تشخيص دهد که آيا بافت غير طبيعی بازگشته است يا خير.

خبر خوب اين است که حاملگی مولار حتی اگر شيمی درمانی کرده باشيد، بر روی باروری يا توانايی شما برای داشتن يک حاملگی طبيعی تأثير نخواهد گذاشت. 
خطر افزايش احتمال مرگ جنين، نقص مادرزادی، زايمان زودرس يا ديگر عواقب برای شما وجود ندارد و همچنين احتمال اين که حاملگی مولار ديگری داشته باشيد تنها 1 يا 2 درصد است. 
در تمام حاملگی های بعدی برای اطمينان از اين که همه چيز به خوبی پيش می‌رود، لازم است در سه ماهه اول آزمايش سونوگرافی انجام دهيد.


چگونه می توانم با احساس ترس و شکستم کنار بيايم؟

داشتن حاملگی مولار می‌تواند ترسناک باشد. مثل هر زن ديگری که سقط جنين کرده است، شما نيز با از دست دادن حاملگی خود دست و پنجه نرم می‌کنيد، با اين تفاوت که در اين مورد شما شرايطی غير طبيعی داشته ايد که بيشتر مردم چيزی از آن نشنيده اند و به علاوه، در مورد سلامتی خود نيز نگران هستيد. 
بايد حداقل به مدت يک سال هر هفته يا هر ماه توسط پزشک معاينه شويد، همچنين ممکن است به خاطر احتمال داشتن سلول‌های غير طبيعی مزمن، بسيار مضطرب باشيد.
 اگر بيماری مزمنی داريد، شيمی درمانی می‌تواند تا حد زيادی ضعيف‌تان کند و حتی حاملگی بعدی را به آينده دورتری موکول کند.

ممکن است به خاطر اين تجربه احساس کنيد که زندگی تان نابود شده است. 
همسرتان نيز ممکن است احساس غم و اندوه و درماندگی بکند و همچنن شايد نتواند راهی را برای ابراز اين احساسات يا حمايت از شما پيدا کند. 
اگر فکر می کنيد که مشاوره می تواند به شما و همسرتان در کنار آمدن با اين مسئله کمک کند، حتماً اين کار را بکنيد.
 از پزشک خود بپرسيد کجا می‌توانيد مشاوره دريافت کنيد يا گروه های حمايت‌کننده را بيابيد.

منبع:goums.ac.ir

نظرات بییندگان :