بهترین زمان جدا کردن محل خواب کودکان از محل خواب والدین

بهترین زمان جدا کردن محل خواب کودکان از محل خواب والدین

یک سالگی، زمانی مناسب برای جدایی دکتر کتایون خوشابی، روانپزشک کودک و نوجوان و عضو هیات علمی دانشگاه توانبخشی و علوم بهزیستی درباره زمان جدا کردن اتاق خواب کودک می گوید:

بهترین زمان جدا کردن محل خواب کودکان از محل خواب والدین


دیدن صحنه کودکی خواب آلود و احتمالا گریان در آستانه اتاق والدین برای همه پدران و مادران صحنه ای کاملا آشناست. مادری که خسته از کار روزانه از خواب برمی خیزد و تلاش می کند بچه را به اتاق خود برگرداند و در این زمان ممکن است اصرار کودک مادر را پشیمان کند و اجازه دهد او باز هم شب را در رختخواب والدین بگذراند. این موضوع بسیاری از شب ها تکرار می شود و والدین هنوز اندر خم کوچه جداکردن اتاق خواب کودک می مانند.
سختی خوابیدن در کنار کودکانی که بزرگ تر شدند و احیانا عادت هایی مانند آغوش مادر برای خوابیدن دارند می تواند بشدت بر کیفیت زندگی والدین بویژه مادران تاثیرگذار باشد. بدخوابی شبانه ​بر روابط روزانه والدین و فرزندان نیز موثر است.
اما شاید جدا کردن اتاق خواب کودک آنقدرها هم که تصور می شود سخت نباشد، فقط کمی استقامت می خواهد و چند شبی بد خوابی. داشتن اطلاعات لازم و دانستن راهکارهای مفید می تواند به والدین در گذراندن این مرحله یاری کند.
طبق آمار انجمن ملي خواب آمريکا، 24 درصد از والدين اظهار مي‌کنند که فرزندانشان حداقل اوايل شب كنار آنها مي‌خوابند.خوابيدن در كنار والدين 2 دليل عمده دارد. يكي نحوه تصميم‌گيري خانواده است. دليل دوم واكنش به خوابيدن در كنار هم است. والدين واقعا اين را نمي‌خواهند اما جدا کردن کودک راحت‌تر از حل مشكل در ساعت 2 نيمه شب است.تغيير عادت كمي سخت استآموزش به يک كودك نوپا کمي راحت‌تر از آموزش به کودک بزرگ‌تري است که به اين کار عادت کرده است. وقتي تخت کودک داراي نرده است راحت‌تر مي‌توان او را متقاعد کرد که بايد سرجاي خودش بخوابد چرا که قادر نيست از تخت پايين بيايد. · سعي کنيد با زبان نرم كودك را تشويق كنيد تا سر جايش بخوابد.
مي‌توانيد كودكتان را مشتاق كنيد كه در رختخوابش بخوابد.· زمان خواب را زمان‌بندي کنيداگر فرزندتان نمي‌تواند بدون حضور شما بخوابد، به تدريج او را از رختخواب خود جدا كنيد. به جاي خواباندن او در رختخوابتان در كنار تخت كودك خود بخوابيد تا وقتي او كاملا خوابش ببرد. بعد از چند روز 1 صندلي دركنار تختش بگذاريد. روي آن بنشينيد تا خوابش ببرد و كم‌كم صندلي را از تخت او دورتر كرده و سپس صندلي را از اتاق برداريد.· مقاوم و صبور باشيد!مقاومت والدين به‌ويژه مادر نقش اساسي و مهم را دارد.
حتي اگر در نيمه شب هم شده كودك را سر جايش ببريد. البته اين كمي سخت است اما اگر مي‌خواهيد عادت خوابيدن در اتاق را به او ياد دهيد بايد كمي سختي را تحمل كنيد. شايد لازم باشد ابتدا چند شب براي بردن كودك به اتاقش از خوابتان بزنيد اما قادريد تمام طول شب، شب‌هاي بعد بخوابيد.مادر بايد به کودک اعلام کند که به هيچ‌وجه اين کار ممکن نيست اما به کودک اين اجازه داده مي‌شود که با مادر به اتاق‌اش برگردد و تا موقع خوابيدن مادر کنار او باقي بماند. اگر مادر اين روند را براي مدتي مانند يک ماه ادامه دهد اما تنها يک مرتبه به کودک اجازه خوابيدن در کنار خود را بدهد، تمام زحمات مادر از بين خواهد رفت. وقتي سن کودک بالاتر برود و اين اتفاق نيفتاده باشد، جدا کردن مرحله به مرحله توصيه مي‌شود، يعني کودک در مرحله اول در تخت خود در اتاق والدين مي‌خوابد، بعد تخت او به تدريج فاصله بيشتري از تخت والدين مي‌گيرد تا آنکه به اتاق خودش منتقل شود.·
شايد گاهي لازم شود كه نرم‌تر باشيدوقتي فرزندتان بيمار و ناخوش است شايد لازم باشد كه همراه او در اتاقش بخوابيد در اين صورت او احساس راحتي بيشتري مي‌كند. گاهي برخي والدين اين را فراموش مي‌كنند و سخت‌گيري براي خوابيدن در رختخواب خود را هميشه اجرا مي‌كنند. در حالي كه گاهي بودن و ماندن در طول شب در كنار كودك براي او بهتر است.يادتان باشد که :· بعد از سال اول بايد حتما محل خواب کودکان از والدين جدا شود.· هرچه سن جدا کردن محل خواب کودکان در سنين پايين‌تر صورت بگيرد، اين روند آسان‌تر و با آرامش بيشتر ممکن خواهد بود. هر چه سن جدا کردن محل خواب در سن بالاتر باشد، اين امر سخت‌تر و گاهي غيرممکن مي‌شود. براي اينکه به ويژه بعد از سال اول، بخواهيم کودک را جدا کنيم بهتر است والدين در اتاق خواب کودک حضور پيدا کنند تا او به خواب رود. والدين و به‌ويژه مادر نبايد هيچ قسمت از اندام خود مانند دست يا مو را در اختيار کودک قرار دهد و از همان ابتدا کودک را عادت دهند تا عروسک‌هاي خود به ويژه عروسک‌هاي پشمالو که احساس امنيت مي‌دهند را بغل کند و به خواب برود. اين قسمت خيلي راحت ماجراست
● یک سالگی، زمانی مناسب برای جدایی
دکتر کتایون خوشابی، روانپزشک کودک و نوجوان و عضو هیات علمی دانشگاه توانبخشی و علوم بهزیستی درباره زمان جدا کردن اتاق خواب کودک می گوید: بهترین زمان برای انجام این کار بعد از یک سالگی است، زیرا در سال اول تولد نگرانی هایی در مورد سندرم مرگ ناگهانی شیرخواران وجود دارد و به همین دلیل باید محل خواب بچه در دید والدین باشد، اما پس از یک سال می توان اتاق خواب کودک را از والدین جدا کرد.
وی در عین حال به این نکته نیز اشاره می کند برای کودکانی که از شیر مادر تغذیه می کنند، می توان جدا کردن اتاق خواب را تا پایان دوسالگی به تاخیر انداخت، زیرا شاید برای مادر سخت باشد که شبی چند بار بلند شود و به اتاق کودک برود تا او را شیر دهد.
دکتر خوشابی تاکید می کند جدا کردن اتاق خواب کودک باید حتما در پایان دو سال انجام شود و می افزاید: به تعویق انداختن این کار مساله را بغرنج و سخت می کند، زیرا وابستگی کودک به بو و آغوش مادر بیشتر می شود و حل کردن مساله سخت تر خواهد شد. ضمن این که کودکان به دلیل خوابیدن در کنار والدین عاداتی پیدا می کنند مانند بازی با موی مادر یا در دست گرفتن دست مادر برای خوابیدن و طبیعی است ترک این عادات بسیار سخت می شود، بنابراین قبل از شکل گیری چنین عادت هایی باید محل خواب والدین و کودک جدا شود.
اما جدا کردن ناگهانی و یکدفعه اتاق خواب کودک می تواند باعث ایجاد صدمات عاطفی به کودک شود به همین دلیل دکتر خوشابی به والدین توصیه می کند برای این کار یکی از والدین همراه کودک به اتاقش برود و به او اطمینان دهد تا وقتی به خواب می رود در کنارش است.
وی همچنین این توصیه را هم دارد که از دراز کشیدن در کنار کودک یا دادن دست یا موی خود به کودک برای خوابیدن باید پرهیز کرد.
این روانپزشک کودک و نوجوان می گوید: مادر می تواند پای تخت کودک بنشیند و برای او قصه بگوید یا کتاب بخواند تا کودک به خواب رود.
در برخی مواقع کودک ترجیح می دهد آنقدر نخوابد تا سرانجام مقاومت والدین شکسته شود و به او اجازه دهند به تختخواب آنها بیاید، اما دکتر خوشابی توصیه می کند حتی در صورت روبه رو شدن با این موضوع باید مادر آنقدر در اتاق خواب کودک بماند تا مقاومت کودک بشکند و به محل خواب خود بیاید.
در هر صورت والدین باید این اطمینان را به کودک بدهند که تا هنگام به خواب رفتن او در اتاقش می مانند.
● مقابله با بیدار شدن های شبانه
بیدار شدن های چند باره شبانه یکی دیگر از مشکلاتی است که هنگام جداکردن اتاق کودک، والدین و بویژه مادران را آزار می دهد. این موضوع می تواند بارها در طول شب تکرار شود و هر بار مادر مجبور است به اتاق کودک برود و او را آرام کند تا دوباره به خواب برود. دکتر خوشابی برای رفع این مشکل به مادران توصیه می کند اگر کودک شما تا صبح چند بار از خواب بیدار شد هر بار با شمردن و با تاخیر به محل خواب کودک بروید.
او با بیان این که با اولین صدای گریه فرزندتان سرآسیمه و دستپاچه به اتاق کودک ندوید، می گوید: هر بار که صدای گریه کودک را شنیدید به خودتان آرامش دهید و شروع به شمردن کنید. در دفعات اول دو تا چند ثانیه بعد بالای سر کودک بروید و کم کم این مدت زمان را به دو تا سه دقیقه افزایش دهید تا زمانی که کودک بتواند بدون رسیدن والدین دوباره به خواب رود. در صورت به کار گرفتن این تکنیک مادران متوجه می شوند هنوز در حال شمارش هستند که صدای گریه کودک قطع می شود و او دوباره به خواب می رود، بنابراین مادران می توانند با خیال راحت از این تکنیک استفاده کنند.
این استاد دانشگاه به کودکان بزرگ تر اشاره می کند که در صورت بیدار شدن از خواب منتظر آمدن والدین نمی مانند و خودشان به اتاق والدین می روند. او در این باره می گوید: کودکان بعد از دوسالگی منتظر والدین نمی مانند و به اتاق والدین مراجعه می کنند. در این حالت به مادران توصیه می کنیم حتی اگر کودکشان تا صبح ده بار هم بیدار شد و به اتاق آنها آمد آرامش خود را حفظ کنند و کودک را به اتاق خود برگردانند و صبر کنند او دوباره به خواب رود.
● عادت های نیمه شب ممنوع
این روانپزشک کودک و نوجوان به نکته دیگری هم اشاره می کند و آن ایجاد عادت هایی برای کودک و به خواب رفتن دوباره در نیمه شب است. دکتر خوشابی می گوید: در نیمه های شب هیچ عادتی برای خوابیدن دوباره کودک ایجاد نکنید. در آغوش گرفتن، راه رفتن در اتاق، بازی کردن، شیر یا غذا دادن، خواباندن در کالسکه و راه بردن همه وهمه عادت های غلطی است که ترک آن بسیار سخت است و به والدین توصیه می شود به هیچ وجه چنین عاداتی را برای کودک ایجاد نکنند.
اما به گفته او می توان برای خوابیدن کودک یکی از اشیای مورد علاقه کودک مانند عروسک های پشمالو، بالش یا پتوی دوران نوزادی که کودک به آن وابسته است یا لباس مادر را که بوی او را دارد به کودک داد و به او توصیه کرد این وسایل را درآغوش بگیرد.
این روانپزشک می گوید: می توانیم به کودکمان اطمینان دهیم با در آغوش گرفتن این وسایل خواب راحت تری دارد. این کار بسیار مفید است و به خواب آرام کودک کمک می کند.
● شکستن بی دلیل قانون، کار را سخت می کند
او جدا کردن اتاق خواب کودک را راحت می داند اگر والدین جدیت داشته باشند، اما در عین حال می گوید: اگر دو ماه این کار با موفقیت انجام شد و یک شب به هر دلیلی اجازه دهند کودک به اتاق خواب آنها بیاید تمام زحمات از بین می رود و انجام دوباره این کار سخت تر می شود.
دکتر خوشابی ادامه می دهد: گذاشتن این قانون که اتاق خواب کودک باید جدا باشد می تواند کمک کننده باشد، اما در کنار این قانون، گاهی اوقات والدین می توانند یک بار در هفته اجازه دهند نزدیکی های صبح کودک به اتاق آنها بیاید تا رابطه عاطفی آنها قطع نشود.
● استفاده از جدول ستاره یا برچسب
معمولا تشویق یکی از راه های نهادینه کردن عادت های خوب در بچه هاست. روان شناسان زیادی معتقدند دادن جایزه های کوچک و مبتنی بر قانون می تواند کودک را به انجام کارهای خوب تشویق کند. دکتر خوشابی نیز توصیه می کند والدین برای جدا کردن اتاق کودک از این راه استفاده کنند. آنها می توانند جدولی که روزهای هفته را مشخص می کند در اتاق او بچسبانند و هر بار که کودک شب را در اتاق خود می گذراند و در تخت خود از خواب بیدار می شود با ستاره و برچسبی مشخص کنند و به تعداد هر سه یا چهار برچسب یا ستاره هدیه کوچکی که کودک می خواهد برای او بگیرند.
● استثنائات
برخی قوانین می تواند با استثناهایی همراه باشد. جدا خوابیدن کودک هم یکی از قوانین است که اگرچه اجرای آن نیاز به جدیت والدین دارد، اما در مواردی می توان استثناهایی برای آن قائل شد. بیماری کودک یا موقعیت های خاص از مواردی است که دکتر خوشابی به آن اشاره می کند و می گوید: کودک باید درک کند جدا خوابیدن او یک قانون و عادت همیشگی است، اما در مواردی مانند بیماری برای مراقبت بیشتر مادر می تواند کودک را در کنار خود بخواباند، اما این موارد خاص نباید به عادتی همیشگی برای کودک تبدیل شود.

منابع: جام جم - سلامتیران 

کودکان,کودکانه,فرزند,فرزندان,تربیت کودک,رشد کودک,روانشناسی کودک,تربیت,سایت کودک,بچه ها,تربیت فرزندان,با فرزندان,

 
نظرات بییندگان :