آثار تنبیه کودکان

آثار تنبیه کودکان

تنبيه بدني به فرزند شما اينگونه القا مي كند كه كتك زدن افراد اشكالي ندارد، زدن افراد كوچكتر اشكالي ندارد، زدن افراد ضعيف تر اشكالي ندارد. كودكان ياد مي گيرند كه هرگاه با مشكلي مواجه شدند،...

اثرات تنبیه کودکان

تنبیه بدنی, کودکان, آثار, اثرات, تنبیه کودکان

اثرات تنبیه بدنی کودکان

به گزارش سایت کودکان ما به نقل از افکارنیوز،‌ داستان مشهوري در اين رابطه وجود دارد. مادري معتقد بود براي تربيت فرزندان خود بايد در صورت لزوم آنها را كتك بزند. او اين كار را در مورد دختر ۵ ساله و پسر يك ساله خود اعمال مي كرد تا زمانيكه روزي متوجه شد دخترش در حال كتك زدن برادر خود است. مادر به محض مواخذه دختر خود جوابي منطقي از او شنيد «مامان خود شما هم اين كار را انجام مي دهي!» از آن روز به بعد آن مادر هيچ گاه فرزندانش را كتك نزد. كودكان عاشق تقليد كردن هستند، خصوصاً از كساني كه آنها را دوست دارند و به آنها احترام مي گذارند. آنها تصور مي كنند كه كارهايي كه بزرگترها انجام مي دهند همه كارهاي خوبي هستند. اما والدين گرامي، توجه داشته باشيد كه شما در حال تربيت مادر يا پدر آينده هستيد! تمام روش هاي تربيتي كه شما در مورد فرزند خود اعمال مي كنيد، فرزند شما بر فرزندان خود اعمال خواهد كرد. خانواده بايد براي كودك فضايي را فراهم كند تا كودك در آن بتواند نحوه مبارزه و مقابله با چالش هاي زندگي را ياد بگيرد. تحقيقات ثابت كرده اند كه كودكاني كه در خانواده خود تنبيه بدني مي شده اند در آينده به احتمال زياد خودشان نيز در مورد فرزندان خود اعمال خشونت خواهند كرد. تنبيه بدني به فرزند شما اينگونه القا مي كند كه كتك زدن افراد اشكالي ندارد، زدن افراد كوچكتر اشكالي ندارد، زدن افراد ضعيف تر اشكالي ندارد. كودكان ياد مي گيرند كه هرگاه با مشكلي مواجه شدند، آن را با اعمال خشونت حل كنند. كودكاني كه در خانه تنبيه بدني مي شوند رفتارهاي خشن را در روابط خود با ديگران، از جمله دوستان نيز به كار مي گيرند. برخي والدين معتقدند كه فرزند خود را گاهي و آن هم در صورت لزوم كتك مي زنند و در اكثر موارد با او رفتاري مهربانانه و سرشار از محبت دارند، پس هرازگاهي تنبيه بدني كودك مشكلي ايجاد نخواهد كرد. شايد اين استدلال در مورد برخي كودكان درست باشد اما اكثر كودكان خاطرات بد از ذهن شان پاك نمي شود و در واقع ماندگاري خشونت در ذهن آنها بيش از محبت است. شايد شما در ماه ۱۰۰ بار فرزندتان را در آغوش بگيريد و فقط يك بار او را بزنيد، اما آنقدر كه همان يك بار تنبيه بدني در ذهن او مي ماند، ۱۰۰ بار در آغوش گرفتن به خاطرش نمي آيد.

تنبيه بدني كودك، جايگاه والدين را بي ارزش مي كند

والديني كه براي كنترل شرايط فرزند خود را كتك مي زنند معمولاً خودشان در مورد خودشان حس خوبي ندارند، زيرا خود آنها نيز در عمق ضمير خود مي دانند كه روش تربيتي صحيح در پيش نگرفته اند. معمولاً اينگونه والدين در مواجهه با شرايط دشوار و زمانيكه نمي دانند بايد چه واكنشي نشان دهند سر كودك خود فرياد مي زنند و يا از تنبيه بدني استفاده مي كنند. اما پس از اينكار و با ديدن نتايج منفي بعدي، از اين كار خود پشيمان مي شوند. همه پدر و مادرها مي دانند كه بهترين وسيله براي كنترل فرزندان و تربيت آنها عشق و صميميتي است كه بين آنها وجود دارد. با از بين رفتن اين محبت و تبديل آن به نفرت و ترس، نه تنها فرايند تربيت كودك ساده تر نمي شود، بلكه دشوارتر نيز خواهد شد. تنبيه بدني و استفاده از خشونت جايگاه پدر يا مادر را در خانواده بي ارزش مي كند. قدرت داشتن در خانواده به معناي بزرگ و مورد احترام بودن است، نه وحشتناك بودن. والديني كه خواستار حفظ هميشگي قدرت و جايگاه خود در خانواده هستند بايد بدانند كه قدرتي كه ناشي از ترس اطرافيان باشد پايدار نيست. والديني كه براي كنترل فرزند خود از كتك زدن و تنبيه بدني استفاده مي كنند بازنده بازي بين خود و فرزندشان هستند. پس از مدتي احترامي كه كودك براي والدين خود قائل بوده است از بين مي رود و در عين حال خود پدر يا مادر نيز از خود ناراضي خواهد شد. چنين پدر و مادرهايي به تدريج به اين روش تربيتي عادت خواهند كرد و نمي توانند در شرايط گوناگون از استراتژي هاي تربيتي ديگري استفاده كنند. اعمال خشونت بر كودكان بر رابطه بين والدين و فرزندان نيز تاثير بسيار بدي مي گذارد. تنبيه بدني باعث مي شود كودك و پدر يا مادر روز به روز از هم دورتر شوند و برقراري ارتباط براي آنها دشوارتر گردد. اين مشكل زماني حادتر مي شود كه خانواده در شرايطي غير عادي به سر برد، مانند جدايي پدر و مادر از هم يا فوت يكي از والدين. هر چند كه برخي كودكاني كه توسط والدين خود تنبيه بدني مي شده اند در آينده والدين خود را مي بخشند و محبت آنها را مي پذيرند، اما براي اكثر افراد فراموش كردن خشونت والدين شان دشوار است.

تنبيه بدني به بهبود رفتار كودك كمكي نمي كند

در بسياري موارد والديني كه از تنبيه بدني استفاده مي كنند مي گويند كه هر چه بيشتر فرزند خود را مي زنند، او رفتارش بدتر مي شود. اين جمله كاملاً صحيح است. اعمال خشونت رفتار كودك را بدتر مي كند نه بهتر. لازمه داشتن يك رفتار خوب را فراموش نكنيد؛ براي داشتن رفتاري خوب، بايد حسي خوب داشت. كودكي كه تنبيه فيزيكي مي شود حس بدي پيدا مي كند و در نتيجه رفتاري بد از خود بروز مي دهد. اين رفتار بد دوباره منجر به تنبيه مي شود كه در نتيجه آن دوباره كودك حس بدي پيدا مي كند و... اين چرخه به همين شكل ادامه پيدا مي كند. اگر قصد ما از تنبيه بدني تربيت فرزندمان است،‌ بايد به گونه اي ديگر اين كار را انجام دهيم. كودك بايد به تفاوت خوب و بد آگاه شود اما در عين حال ارزش انساني اش حفظ شود. قبح اعمال زشت هر چه قدر هم كه زياد باشد، باز هم دليلي براي تحقير كودك محسوب نمي شود. يكي از اهداف اقدامات تربيتي، توقف سريع عمل ناپسند است. شايد تنبيه بدني از اين جهت موثر واقع شود و كودك عمل زشت خود را سريعاً متوقف كند، اما اين راه قطعاً منجر به عدم تكرار نمي شود. عدم تكرار عمل زشت نيازمند يك عامل بازدارنده قوي و موثر است. به همين دليل است كه در مورد رفتار و تربيت، عوامل دروني موثرتر از عوامل بيروني هستند. يكي از دلايل عدم تاثير تنبيه بدني در عدم تكرار رفتار ناپسند، بيروني بودن است. عوامل بيروني تا زماني كه وجود دارند مانع انجام عمل زشت توسط فرد مي شوند اما به محض برطرف شدن عامل، عمل زشت دوباره تكرار مي شود. اما عوامل دروني دائمي هستند و هميشه همراه كودك اند. همچنين گاهي اوقات ممكن است بين عمل زشت و تنبيه شدن فاصله زماني ايجاد شود. در اين صورت ممكن است برخي كودكان فراموش كنند براي چه تنبيه مي شوند. در چنين حالتي، اگر پدر يا مادر به جاي استفاده از خوشنت با فرزند خود صحبت كند و او را از عمل ناپسند خود و عواقب آن آگاه كند، تاثير آن به مراتب بيشتر و ماندگارتر خواهد بود. گزينه هاي جايگزين تنبيه بدني در اكثر موارد در تربيت صحيح فرزند موثرتر هستند و بيشتر كودك را به فكر كردن وا مي دارند. كافيست پدر يا مادر زمان و انرژي بيشتري صرف كنند تا نتيجه آن را در رفتار فرزند خود مشاهده كنند.

گذشته را فراموش كنيد

تقريباً همه ما مي دانيم كه هيچ پدر يا مادري نبايد فرزند خود را كتك بزند و هيچ كودكي نبايد تنبيه بدني شود. اما در اكثر موارد والديني كه اين كار را انجام مي دهند، در اثر عصبانيت كنترل رفتارشان را از دست مي دهند. در بسياري از مواقع، علت چنين مشكلي مربوط به گذشته خود پدر يا مادر است. آيا شما كنترل رفتار خود را زود از دست مي دهيد؟ آيا در گذشته توسط والدين خود تنبيه بدني مي شده ايد؟ آيا خشونت شما در رابطه با فرزندتان در حال افزايش است؟ آيا حساسيت و رفتارهاي نامناسب فرزند شما بيشتر شده است؟ آيا رابطه شما با فرزندتان در حال بدتر شدن است؟ اگر پاسخ شما به اين سوالات مثبت است، به شما پيشنهاد مي كنيم سعي كنيد تا مي توانيد گذشته خود را فراموش كنيد يا حداقل تاثير آن را در زندگي خود كاهش دهيد. تنبيه بدني را ممنوع كنيد و از روش هاي كنترل خشم استفاده كنيد. اگر فكر مي كنيد نمي توانيد به تنهايي اين مشكل را حل كنيد، از يك دوست يا يك مشاور كمك بگيريد. به ياد داشته باشيد كه رفتارهاي امروز شما، روزي به خاطره در ذهن فرزندتان تبديل خواهد شد. سعي كنيد از خود و رفتارتان در ذهن او خاطره اي خوش به جا بگذاريد.

نظرات بییندگان :